رباعی شمارهٔ ۱۱۴۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از شکرگذاری به خاطر پیوستن به معشوق صحبت میکند. او از زحمات و جداییهای پیشین خود میگوید و تأکید میکند که از زمان آغاز خلقت تا ابد به شوق معشوق مست و سرمست بوده است.
المنةالله که به تو پیوستموز سلسلهٔ بند فراقت رستم
هوش مصنوعی: خدا را شکر که به تو نزدیک شدم و از زنجیر جداییات آزاد گشتم.
من بادهٔ نیستی چنان خوردستمکز روز ازل تا بابد سرمستم
هوش مصنوعی: من آنقدر از شراب نیستی نوشیدهام که از زمان آغاز خلقت تا همیشه در حال مستی هستم.