رباعی شمارهٔ ۱۲۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از نوسانات احساساتش سخن می‌گوید. گاهی از دلشکستگی و غم یارانش ناراحت است و گاهی به خاطر دوستانش دلتنگ و ناآرام می‌شود. اما در نهایت، می‌خواهد از زندگی لذت ببرد و دنبال خوشی باشد، اما سوالش این است که به کدام دلیل و دلخوشی می‌تواند واقعا خوشحال باشد.
گاه از غم دلبران بر آتش باشمگاه از پی دوستان مشوش باشم
هوش مصنوعی: گاهی به خاطر غم دلبرها ناراحت و عذابکش هستم و گاهی به خاطر دوستانم دچار اضطراب و نگرانی میشوم.
آخر بچه خرمی زنم راه نشاطآخر به کدام دلخوشی خوش باشم
هوش مصنوعی: در نهایت، من از شادی و سرزندگی برخوردار میشوم، اما نمیدانم به چه دلیلی باید خوشحال باشم.