رباعی شمارهٔ ۱۴۰۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از یک معشوق یا خداوند میخواهد که عجله نکند. او تاکید دارد که در زمانهای که در حال گذر است، نباید برای رفتن به سمت دیگری شتاب کرد و از خانه آنها دور نشود. این بیانگر ارزش زمانی است که باید با دقت و آرامش سپری شود.
ای در دو جهان یگانه تعجیل مکندر رفتن چون زمانه تعجیل مکن
هوش مصنوعی: ای یگانهی بینظیر در دو جهان، لطفاً در رفتن عجله نکن. چون زمان هم خودش در حال گذر است و نباید شتابی در این کار داشت.
مگریز سوی کرانه تعجیل مکناز خانهٔ ما به خانه تعجیل مکن
هوش مصنوعی: به خانه ما بیا و از شتاب و عجله دوری کن. نیازی نیست که به کرانه و مرزها بگریزی.