رباعی شمارهٔ ۱۴۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به ما می‌گوید که دل و احساسات خود را پراکنده نکنیم و به حرف‌های بی‌معنی توجه نکنیم. به جای این‌که به لاف زدن بپردازیم، باید بر روی چیزهای باارزش و پایدار تمرکز کنیم. در واقع، از دلبستگی به چیزهای گذرا دوری کنیم و به دنبال حقیقت و ماندگاری باشیم.
ای مجمع دل راه پراکنده مزنزان زخمه پریشان چو دل بنده مزن
هوش مصنوعی: ای کسی که دلها را با حرفها و رفتارهای پراکنده سست میکنی، مانند زخمی که دلها را پریشان میکند، به دل من آسیب نزن.
ای دل لب خود را که زند لاف بقاجز بر لب آن ساغر پاینده مزن
هوش مصنوعی: ای دل، لاف زنده ماندن نزن جز بر لب آن جامی که همیشه پابرجاست.