رباعی شمارهٔ ۱۴۶۸
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر اشتیاق و longing دل به سوی خوبی‌ها و کمالات است. شاعر از تمایل دل به دریا شدن و عمق گرفتن در احساسات سخن می‌گوید. او همچنین اشاره می‌کند که دل، حتی در حالتی خونین و محزون، از این درد و آرزو شکرگزاری می‌کند، زیرا بسیاری از دل‌ها به خاطر آرزوی عمیق خود به حالت غم و خونین درآمده‌اند. به طور کلی، این اشعار تأکید بر عشق و طلب آزادی و زیبایی در دل می‌زنند.
دل از طلب خوبی بی‌چون گشتندریا خواهد شدن ز افزون گشتن
هوش مصنوعی: دل که با طلب زیبایی و خوبی رو به رو میشود، به اندازهای مشتاق و سیراب میشود که میخواهد مانند دریا وسیع و بیکران شود.
دل خون شد و شکر می‌کند زانکه بسیدل‌ها خون شد در هوس خون گشتن
هوش مصنوعی: دل من از درد و رنج به شدت آسیب دیده، اما با این حال شکرگزار هستم. زیرا بسیاری از دل‌ها به خاطر آرزوی رسیدن به این حالت، دچار درد و رنج شدند.