رباعی شمارهٔ ۱۴۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از دلبری صحبت می‌کند که شب گذشته او را با عشق و فریب خود تسخیر کرده است. او دلش را شکافته و درونش را پر از خون می‌بیند. سپس، اشاره می‌کند که این دل باید در آتش قرار داده شود، زیرا هنوز کاملاً نپخته و آماده نیست. در کل، شعر بیانگر احساسات عمیق و دردناکی است که از عشق و جدایی ناشی می‌شود.
دل برد ز من دوش به صد عشق و فسونبشکافت و بدید پر زخون بود درون
هوش مصنوعی: دل من دیشب به خاطر عشق و جادو از من جدا شد و وقتی آن را گشود، دید که پر از خون است.
فرمود در آتشش نهادن حالییعنی که نپخته است از آنست پر خون
هوش مصنوعی: سخن از این است که وقتی کسی را در آتش میریزند، نشاندهنده این است که هنوز آماده و پخته نشده و نتیجهای جز خونریزی نخواهد داشت.