رباعی شمارهٔ ۱۴۷۳
هوش مصنوعی: این شعر احساسات عمیق جدایی و ناگفته‌ها را بین دو نفر بیان می‌کند. شاعر بیان می‌کند که آنچه میان او و دیگری گذشته، چنان است که نه می‌توان آن را نوشت و نه گفت. او به سفر از وطن کهنه‌اش فکر می‌کند و می‌داند که این جدایی، داستانی می‌شود که از درد و رنج آن خواهدم گفت.
دوش آنچه برفت در میان تو و مننتوان بنوشتن و نه بتوان گفتن
هوش مصنوعی: شب گذشته، آنچه میان من و تو گذشت، نه می‌توان نوشت و نه می‌توان گفت.
روزیکه سفر کنم ازین کهنه وطنافسانه کند از آن شکنهای کفن
هوش مصنوعی: روزی که از این سرزمین قدیمی و آشنا میروم، داستانی از زخمهای قدیم و یادگارهای آن زمین به جا خواهد ماند.