رباعی شمارهٔ ۱۴۸۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حالتی سرمستی و عشق صحبت میکند. او به شدت مجذوب عشق شده و احساساتش را به حدی بالا میبرد که از عقل و منطق دور میشود و به دیوانگی دچار میگردد. در حقیقت، عشق را همچون دارویی میبیند که به او حالت شادی و سرمستی میدهد.
سرمست شدم در هوس سرمستاناز دست شدم در ظفر آن دستان
هوش مصنوعی: در حالتی شگفتانگیز و غرق لذت شدم؛ به گونهای که از دست خودم خارج گشتم و در پیروزی دستانم گم شدم.
بیزار شدم ز عقل و دیوانه شدمتا درکشدم عشق به بیمارستان
هوش مصنوعی: از عقل و فهم خود بیزار شدم و به جنون افتادم تا بتوانم عشق را درک کنم و به آنجا برسم.