رباعی شمارهٔ ۱۵۲۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از دلبر خود میخواهد که هر روز جلوهای نو و تازه از خود به نمایش بگذارد. او از دلبر میخواهد که با عشق و زیباییاش افکاری تازه در دل او ایجاد کند و او را مسحور کند. شاعر دلبر را چون پدر و مادر خود میداند و به او ارادت میورزد.
هر روز نو برآئی ای دلبر جانسودای نوی درافکنی در سر جان
هوش مصنوعی: هر روز با طراوت و تازگی به ما می‌آیی، ای محبوب جان، و هر روز فکر تازه‌ای را در دل و جانم جاری می‌سازی.
در ده پرده بهر سحر ساغر جانای تو پدر جان من و مادر جان
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر از ساغر و نوشیدن دم و شوق به زندگی و لذت‌های آن صحبت می‌کند و به والدین خود، یعنی پدر و مادرش، ارادت و محبت خود را ابراز می‌کند. شاعر با اشاره به زیبایی‌های زندگی و ساعت‌های خوش، به ارتباط عمیق و نزدیک خود با خانواده‌اش اشاره دارد و از آنها به عنوان منبعی از عشق و جان یاد می‌کند.