رباعی شمارهٔ ۱۵۳۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و دردناک یک شخص نسبت به کسی است که همیشه موجب رنج و ناراحتی‌اش شده است. با وجود اینکه او از این شخص آسیب دیده و دلش پر از درد و سینه‌اش شکسته است، امروز به طرز غیرمنتظره‌ای از او ناز و محبت دریافت کرده است. در انتها، شاعر با خوشحالی می‌گوید که از این محبت و توجه، بهره‌مند شده است و شکرگزار است.
آن کس که همیشه دل پر از دردم از اوبا سینهٔ ریش و با رخ زردم از او
هوش مصنوعی: کسی که همیشه درد در دلش دارد، از او با سینهای پر از زخم و چهرهای رنگ باخته، یاد میکنم.
امروز بناز او بری بر من زدالمنة لله که بری خوردم از او
هوش مصنوعی: امروز به خاطر لطف او، من نیز به شادی میپردازم و شکر گذارم که از کمک او بهره‌مند شدم.