رباعی شمارهٔ ۱۵۶۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از کسی دعوت می‌کند که اگر می‌خواهد با او هم‌نشین و خوشحال شود، باید از افکار وسوسه‌انگیز و نگرانی‌هایش فاصله بگیرد. وقتی که این کار را انجام دهد، هر دو به همان حالتی خواهند رسید که پیش از این با یکدیگر بودند و از دوستی و ارتباطشان لذت خواهند برد.
خواهی که مقیم و خوش شوی با ما تواز سر بنه آن وسوسه و غوغا تو
هوش مصنوعی: اگر میخواهی با ما بمانی و خوشحال باشی، باید آن وسوسه و شلوغی را کنار بگذاری.
آنگه تو چنان شوی که بودی با منآنگاه چنان شوم که بودم با تو
هوش مصنوعی: سپس تو به حالتی که با من بودی درمیآیی و من نیز به حالتی که در کنار تو بودم، برمیگردم.