رباعی شمارهٔ ۱۵۶۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساس حسادت و عشق خود سخن می‌گوید. او به شانه و سنگ اشاره می‌کند و می‌پرسد که چرا زیبایی‌های او باید در گرمابه غرق شوند. همچنین به زلف و پای معشوقه‌اش اشاره می‌کند و از جذابیت آنها سخن می‌گوید. این اشعار نشان‌دهنده‌ی عواطف عمیق و دل‌تنگی شاعر به خاطر معشوق است.
رشک آیدم از شانه و سنگ ای دلجوتا با تو چرا رود به گرمابه فرو
هوش مصنوعی: از شانه و سنگ به شدت حسودیم میشود، ای کسی که دل را میشناسی، چرا باید با تو به حمام بروم؟
آن در سر زلف تو چرا آویزدوین بر کف پای تو جرا مالدرو
هوش مصنوعی: چرا این درخت به شاخههای زلف تو آویزان است و چرا این چمن زیر پاهای تو نرم و لطیف گشته است؟