رباعی شمارهٔ ۱۶۶۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به رابطه‌ی عمیق و ناگسستنی میان خود و معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که حتی اگر بخواهد از جان یا دل بگریزد، نمی‌تواند، چرا که معشوق مانند تیری است که از کمان رها شده و طبیعی است که بتواند از کمان بگریزد. این شعر نشان‌دهنده‌ی وابستگی و تعلق خاطر شدید به معشوق است.
از جان بگریزم ار ز جان بگریزیاز دل بگریزم ار از آن بگریزی
هوش مصنوعی: اگر از جانم بگریزی، من هم از جان میخواهم فرار کنم؛ و اگر از دلم بگریزی، من هم از دل جدا میشوم.
تو تیری و ما همچو کمانیم هنوزتیری چه عجب گر ز کمان بگریزی
هوش مصنوعی: تو مثل یک تیر هستی و ما مثل کمان. عجیب نیست اگر تو از کمان دور بشوی.