رباعی شمارهٔ ۱۸۷۵
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی نقش دل در زندگی انسان میپردازد. شاعر میگوید دل است که همه کارها و ویژگیهای نیک و بد انسان را تعیین میکند. اگر دیدگاه فرد به برخی امور نادرست باشد، باید از دل خود شکایت کند، زیرا خود دل منبع روشنایی و آگاهی اوست.
دل کیست همه کار و کیاییش توینیک و بد و کفر و پارساییش توی
هوش مصنوعی: دل چیست؟ تمام کارها و تاثیرات آن در نیک و بد، کفر و پارسایی نهفته است.
گر کژ نگرد دیدهٔ من، من چه کنماز خود گله کن که روشناییش توی
هوش مصنوعی: اگر چشم من به چیزی کج و معیوب بنگرد، من چه کار میتوانم بکنم؟ باید از خودم شکایت کنم که روشنایی آن از توست.