رباعی شمارهٔ ۱۹۰۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بی‌معنایی و ناکافی بودن زندگی در کنار رنج و درد اشاره می‌کند. اگرچه ممکن است انسان‌ها به هم پیوسته باشند، اما بدون رضایت و خوشحالی در دل، هیچ لذتی از زندگی نمی‌برند. شاعر خطاب به کسی که به این گفته‌ها می‌خندد، می‌گوید که هنوز به درک عمیق این موضوع نرسیده و در حقیقت خود را به جنون عشق نرسانده است.
صد روز دراز گر به هم پیوندیجان را نشود از این فغان خرسندی
هوش مصنوعی: اگرچه صد روز طولانی و سخت را با هم بگذرانیم، اما هیچگاه نمیتوانیم با این همه ناله و فریاد، به رضایت روحی دست یابیم.
ای آن که به این حدیث ما می‌خندیمجنون نشدی هنوز دانشمندی
هوش مصنوعی: ای کسی که به داستان ما میخندی، هنوز به مرحله جنون نرسیدهای، ولی دانشمند هستی.