تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۹۱۳

گر بگریزی چو آهوان بگریزیور بستیزی چون آهنان بستیزی
زان شاخ گلی که ما درآویخته‌ایمای مرغک زیرک به دو پا آویزی