رباعی شمارهٔ ۱۹۵۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و محبت خداوند اشاره دارد و بیان می‌کند که در این عشق، انسان به حالت ماندن در عوالم بالا شبیه ماهی در آب زندگی می‌کند. او احساس می‌کند که زمان در زندگی‌اش نامطلوب و بی‌نظم شده و ناامیدی‌اش را از این وضعیت ابراز می‌کند.
مائیم و هوای روی شاهنشاهیدر آب حیات عشق او چون ماهی
هوش مصنوعی: ما در فضای دلپذیر عشق به سلطنت او زندگی میکنیم، مانند ماهیانی که در آب حیات شنا میکنند.
بیگاه شده است روز ما را صبح استفریاد از این ولولهٔ بیگاهی
هوش مصنوعی: شب فرا رسیده و روز ما به پایان رسیده است، اما صبح همچنان در حال آمدن است. چه دردناک است این شلوغی و بینظمی در این بینهایت شب!