غزل شمارهٔ ۶۲۰
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و زیبایی محبوب خود می‌پردازد. او از طریق بوی خوشی که از سرو و زیبایی ماه می‌آید، به وجود محبوب خود اشاره می‌کند. هر صدایی و نوری که می‌رسد، نشانی از او دارد و او را به یاد می‌آورد. شاعر به عشق خود در برابر محبوبش اعتراف می‌کند و بیان می‌کند که حتی در دوری از او نیز، یاد و صدای او در دلش باقی است. زندگی روزمره‌اش در سایه حضور محبوبش رنگ و لعاب می‌گیرد و گویی همه چیز تحت تأثیر اوست. در نهایت، شاعر به شمس‌الحق تبریزی اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او برایش مانند نسیمی تازه‌کننده است.
از سرو مرا بوی بالای تو می‌آیدوز ماه مرا رنگ و سیمای تو می‌آید
هوش مصنوعی: بوی خوشی که از سرو به مشام می‌رسد، یادآور زیبایی و جذابیت توست و رنگ و زیبایی من نیز تحت تأثیر چهره و سیمای تو است.
هر نی کمر خدمت در پیش تو می‌بنددشکر به غلامی حلوای تو می‌آید
هوش مصنوعی: هر کس که به خدمت و اطاعت تو مشغول است، به خاطر لطف و مهربانیات، خود را عبید تو میداند و از این بابت شکرگزار است.
هر نور که آید او از نور تو زاید اومی مژده دهد یعنی فردای تو می‌آید
هوش مصنوعی: هر نوری که به ما میتابد، از نور تو ناشی میشود و این نور بشارتی است از آمدن روزی دیگر برای تو.
گل خواجه سوسن شد آرایش گلشن شدزیرا که از آن خنده رعنای تو می‌آید
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و خنده دلنشینی که تو داری، گل سوسن درخشان و زیبا شده و باغ پر از رونق و زینت گردیده است.
هر گه ز تو بگریزم با عشق تو بستیزماندر سرم از شش سو سودای تو می‌آید
هوش مصنوعی: هر بار که از تو دور میشوم، عشق تو مرا به مبارزه میطلبد و در ذهنم از هر طرف، فکر و احساس تو به سراغم می‌آید.
چون برروم از پستی بیرون شوم از هستیدر گوش من آن جا هم هیهای تو می‌آید
هوش مصنوعی: زمانی که از حالت ناپایدار و پایین زندگی خارج میشوم، احساس میکنم که در دنیای دیگر و در مرحلهای بالاتر قرار دارم و صدای تو همچنان در گوش من پیچیده است.
اندر دل آوازی پرشورش و غمازیآن ناله چنین دانم کز نای تو می‌آید
هوش مصنوعی: در دل من صدای شوروغا و غمی وجود دارد، و این نالهای که میشنوم، از نی تو برمیخیزد.
روزست شبم از تو خشکست لبم از توغم نیست اگر خشکست دریای تو می‌آید
هوش مصنوعی: در روز روشن، من به خاطر تو تنها و غمگین هستم؛ اما اگر لبهایم خشک است، نگران نباش، زیرا دریای محبت تو همیشه جاری است.
زیر فلک اطلس هشیار نماند کسزیرا که ز پیش و پس می‌های تو می‌آید
هوش مصنوعی: هیچ کس در زیر آسمان بیدار و آگاه باقی نماند، چون مستی تو از جلو و عقب بر می‌آید.
از جور تو اندیشم جور آید در پیشمبینم که چنان تلخی از رای تو می‌آید
هوش مصنوعی: من از ظلم تو نگرانم و میبینم که تلخی این وضعیت به خاطر تصمیمات تو به وجود آمده است.
شمس الحق تبریزی اندیشه چو باد خوشجان تازه کند زیرا صحرای تو می‌آید
هوش مصنوعی: شمس الحق تبریزی مانند بادی خوش به افکار انسان جان تازه میبخشد، چون زمانی که او وارد قلب و روح انسان میشود، زندگی و جوشش تازهای را به ارمغان می‌آورد.