غزل شمارهٔ ۷۰۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان شجاعت و استقامت انسان‌ها در مقابل مشکلات و تهدیدات زندگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که کسی که از جان خود نمی‌ترسد، از کشتن نیک و بد نیز نترسد. همچنین، آن که زیبایی را می‌بیند، از حسد و حاسدان نمی‌هراسد. کسانی که به شاه و قدرت او علاقه دارند، از دشمنی‌های زیاد نمی‌هراسند، و انسان‌های بزرگ و شجاع، حتی از سختی‌ها و مشکلات طبیعی نیز نمی‌ترسند. در کل، این شعر به این نتیجه می‌رسد که افراد با بینش و ایمان قوی، از هیچ چیزی نمی‌هراسند و بر مشکلات غلبه می‌کنند.
آن کس که ز جان خود نترسداز کشتن نیک و بد نترسد
هوش مصنوعی: کسی که از جان خود ترسی ندارد، از کارهای خوب و بد نیز نمی‌ترسد.
وان کس که بدید حسن یوسفاز حاسد و از حسد نترسد
هوش مصنوعی: آن کسی که زیبایی یوسف را دید، نه از حسودان میترسد و نه از حسد.
آن کس که هوای شاه دارداز لشکر بی‌عدد نترسد
هوش مصنوعی: کسی که به پادشاه باور و امید دارد، از نیروی زیاد دشمن نمی‌ترسد.
آخر حیوان ز ذوق صحبتاز جفته و از لگد نترسد
هوش مصنوعی: در نهایت، حیوان باید از لذت گفت و گو و همچنین از آسیب و ضربه نترسد.
آن کس که سعادت ازل دیداز عاقبت ابد نترسد
هوش مصنوعی: کسی که در شروع زندگی خود سعادت و خوشبختی را تجربه کرده باشد، از آینده و وضعیت بعدی هراس ندارد.
چون کوه احد دلی ببایدتا او ز جز احد نترسد
هوش مصنوعی: برای اینکه انسانی وارسته و شجاع باشی، باید قلبی محکم همچون کوه احد داشته باشی، تا از غیر خدا ترسی به دل راه ندهی.
مرغی که ز دام نفس خود رستهر جای که برپرد نترسد
هوش مصنوعی: پرندهای که از دام خواستههای نفس خود آزاد شده باشد، در هر کجا که پرواز کند احساس ترس نمیکند.
هر جای که هست گنج گنجستکشته احد از لحد نترسد
هوش مصنوعی: هر کجا که باشی، گنج واقعی همین جاست و از مرگ نترس، زیرا او که به هدفش رسیده، از مرگ در هراس نیست.
هر جانوری کز اصل آبستگر غرقه شود عمد نترسد
هوش مصنوعی: هر موجود زندهای که از آب آغاز شده باشد، اگر به طور ناخواسته غرق شود، نباید نگران باشد.
هر تن که سرشته بهشتستبر دوزخ برزند نترسد
هوش مصنوعی: هر انسان که روحش از ویژگیهای بهشت برخوردار است، در مواجهه با سختیهای زندگی، مانند دوزخ، بیپروا و نترس خواهد بود.
وان را که مدد از اندرونستزین عالم بی‌مدد نترسد
هوش مصنوعی: کسی که از درون خود مدد و یاری دارد، از این دنیا که بی‌مدد است نمی‌ترسد.
از ابلهیست نی شجاعتگر جاهل از خرد نترسد
هوش مصنوعی: شجاعت واقعی زمانی حاصل میشود که فردی از خرد و دانایی خود بیم نداشته باشد، در غیر این صورت فقط نادانی است که باعث میشود فرد از انجام کارهای بزرگ ترسی نداشته باشد.
خود سر نبدست آن خسی راکز عشق تو پا کشد نترسد
هوش مصنوعی: اشخاصی که حتی در سختترین شرایط و به خاطر عشق تو از جان و راحتی خود میگذرند، در واقع دیگرانی هستند که از خود ارادهای ندارند و نسبت به عشق تو هیچ ترسی ندارند.
این مایه لعنتست کابلهدل‌های شهان خلد نترسد
هوش مصنوعی: این موضوعی است که باعث نارضایتی و دردسر دلهای پادشاهان میشود و بهشت هم از آن در امان نیست.
هم پرده خویش می‌درد کوپرده من و تو درد نترسد
هوش مصنوعی: کسی که پرده خود را پاره میکند، به درد من و تو اهمیت نمیدهد و از این درد نمی‌ترسد.
پازهر چو نیستش چرا اوزهر دنیا خورد نترسد
هوش مصنوعی: اگر زهر در وجودش نیست، پس چرا از زهر دنیای زندگی هراسی ندارد؟
در حضرت آن چنان رقیبیدر شاهد بنگرد نترسد
هوش مصنوعی: در آن مکان، هیچ رقیبی نمیتواند به زیبایی و جذابیت محبوب نظر بکند و از این رو، ترسی وجود ندارد.
زنهار به سر برو بدان رهکان جا دلت از رصد نترسد
هوش مصنوعی: مواظب باش به آن سر بروی، زیرا در آنجا دلت از تماشای ناامیدی و خطر نترسد.
صراف کمین درست و آن دزداز کیسه درم برد نترسد
هوش مصنوعی: صراف با احتیاط نشسته و دزد از کیف او درآورده، اما نگران نیست.
آن جا گرگان همه شبانندآن جا مردی ز صد نترسد
هوش مصنوعی: در آن مکان، گرگها همیشه شبان هستند و مردان از هیچ چیز هراسی ندارند.
آن جا من و تو و او نباشدچون وام ز خود ستد نترسد
هوش مصنوعی: در آنجا که من، تو و او وجود نداریم، هر کس از خود بترسد، وام نگیرد.
هرگز دل تو ز تو نرنجدهرگز ذقنت ز خد نترسد
هوش مصنوعی: هرگز دل تو نباید آزرده شود و هرگز نباید از خدایت ترس به دل راه دهد.
گلشن ز بهار و باغ سوسنوز سرو لطیف قد نترسد
هوش مصنوعی: باغ با زیباییهای بهار و گلهای سوسن پر شده است و سروهای خوش قد و قامت به آنجا نمیخورد.
چون گل بشکفت و روی خود دیدزان پس ز قبول و رد نترسد
هوش مصنوعی: زمانی که گل شکوفا شد و زیباییاش را مشاهده کرد، از پذیرش یا رد شدن دیگر نگران نخواهد بود.
بس کن هر چند تا قیامتاین بحر گهر دهد نترسد
هوش مصنوعی: هرچند که این دریا گنجینههای ارزشمندی داشته باشد، اما تو نباید از آن بترسی و باید به کاوش ادامه دهی.