غزل شمارهٔ ۷۱۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و لذت شب و انتظار ناشی از رسیدن معشوق است. شاعر از افرادی که در شب بیدارند دعوت می‌کند تا از زیبایی‌های شب و شراب لذت ببرند و به جای نگرانی و کسالت، به شادی و شگفتی بپردازند. او همچنین اشاره می‌کند که شب به زودی به پایان می‌رسد و باید از لحظات استفاده کرد. انتظار برای آمدن معشوق و زیبایی او در این شب خاص، پیام اصلی شعر است. شاعر از شمس دین تبریز نیز یاد می‌کند که آگاهی از انتظار عاشقان دارد.
ای اهل صبوح در چه کاریدشب می‌گذرد روا مدارید
هوش مصنوعی: این بیت به کسانی که اهل بیداری و شبزندهداری هستند، هشدار میدهد که در چه مشغولیتی هستند، زیرا شب در حال سپری شدن است و نباید وقت را بیهوده تلف کنند.
ماننده آفتاب رخشاناز جام صبوح سر برآرید
هوش مصنوعی: مانند خورشید درخشان که از لیوان شراب سر برمیآورد.
ای شب شمران اگر شمار‌ستباری شب زلف او شمارید
هوش مصنوعی: ای شب زیبا، اگر میخواهی چیزی را بشماری، بیتردید شب زلف او را بشمار.
زخمی که زده‌ست وانماییدگر پنجهٔ شیر را شکارید
هوش مصنوعی: اگر زخمی وجود دارد، آن را نشان دهید؛ چون وقتی که شیر را شکار کنید، پنجهاش نمایان میشود.
در خواب شوید ای ملولانوین خلوت را به ما سپارید
هوش مصنوعی: ای خسته دلان، به خواب بروید و این تنهایی را به ما واگذار کنید.
می‌آید آن نگار امشبچون منتظران آن نگارید
هوش مصنوعی: امشب معشوقه می‌آید، همانطور که منتظران به انتظار او نشستهاند.
زان روی که شمس دین تبریزداند که شما در انتظارید
هوش مصنوعی: از آن رو که شمس الدين تبريزی میداند که شما در انتظار هستید.