غزل شمارهٔ ۹۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده به زیبایی و شیرینی افراد اشاره می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد که در کنار هم باشند و از خوشی‌های زندگی لذت ببرند. او به صفای می و حال و هوای عاشقانه اشاره دارد و می‌گوید که این زیبایی‌ها و لذتی که از عشق می‌برند، همچون عنبر و مشک است. همچنین، او از احساسات متغیر انسان‌ها سخن می‌گوید، که گاهی شاد و گاهی غمگین هستند. در نهایت، او به اصل عشق و بندگی اشاره می‌کند و به تبریز و شمس تبریزی به عنوان نماد عشق و دین اشاره می‌کند.
خسروانی که فتنه‌ای چینیدفتنه برخاست هیچ ننشینید
هوش مصنوعی: سلطانی که توطئهای ایجاد کرد، باعث شد که مشکلات و آشوبها به وجود آید و هیچکس آرام و بیخبر نماند.
هم شما هم شما که زیباییدهم شما هم شما که شیرینید
هوش مصنوعی: شما هم زیبا هستید، هم شیرین.
همچو عنبر حمایلیم همهبر بر سیمتان که مشکینید
هوش مصنوعی: همه ما مانند عنبر به هم نزدیک شدهایم و بر زیبایی شما افتخار میکنیم، زیرا شما بسیار دلنشین و خوشبو هستید.
نشوم شاد اگر گمان دارمکه گهی شاد و گاه غمگینید
هوش مصنوعی: اگر فکر کنم که همیشه شاد نیستم و گاهی اوقات غمگین میشوم، دیگر نمیتوانم خوشحال باشم.
در صفای می نهان دیدیمکه شما چون کدوی رنگینید
هوش مصنوعی: در زیبایی شراب مشاهده کردیم که شما همچون کدوهای رنگی به نظر میرسیدید.
شاهدان فنا شما جملهبا لب لعل و جان سنگینید
هوش مصنوعی: شما که شاهدان زودگذر دنیا هستید، همگی با لبهای قرمز و دلهای سنگین و غمگین در اینجا حضور دارید.
بل که بر اسب ذوق و شیرینیتا ابد خوش نشسته در زینید
هوش مصنوعی: شگفتا که بر اسب شوق و لذت، تا ابد سعادتمند و خوشحال نشستهاید.
تبریزی شوید اگر در عشقبنده شمس ملت و دینید
هوش مصنوعی: اگر در عشق و محبت به شمس، پیشوای ملت و دین، خود را همانند تبریزیها قرار دهید.