غزل شمارهٔ ۹۷۸
هوش مصنوعی: این متن حاکی از ستایش و نیایش به یک شخصیت بزرگ و برجسته است که به او لقب "صدر عالی" داده شده است. در اینجا، نویسنده به دعا و آرزوی سلامت و خوشبختی برای این شخص می‌پردازد و توجه به نعمت‌های زندگی و دوری از موانع را برجسته می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که دورانی که می‌گذرانیم، به نوعی نسیه است و آنچه مهم است، لحظه‌های حال و عیش و لذت‌های آن است. در این مجلس گرم و دلپذیر، صفا و طراوت بر فضا حاکم است و همه چیز به بهترین شکل ممکن می‌باشد. در نهایت، به بخت و اقبال شخصی بنام شمس تبریزی اشاره می‌شود که به نوعی نماد خوشبختی و برکت است.
زندگانی صدر عالی بادایزدش پاسبان و کالی باد
هوش مصنوعی: این زندگی با وقار و بلند مرتبه باشد و خداوند از آن حمایت کند و برایش رونق و برکت بیافریند.
هر چه نسیه‌ست مقبلان را عیشپیش او نقد وقت و حالی باد
هوش مصنوعی: هر چیزی که به صورت نسیه و قرض است، برای کسانی که به آینده امیدوارند، خوشی و لذت به همراه دارد، اما برای دیگران که در حال زندگی میکنند، تنها لحظه‌های حاضر ارزش و اهمیت دارد.
مجلس گرم پرحلاوت اواز حریف فسرده خالی باد
هوش مصنوعی: مجلس او پر از شور و نشاط است و امید است که از رقبای ناامید و خسته خالی بماند.
جان‌ها واگشاده پر در غیببسته پیشش چو نقش قالی باد
هوش مصنوعی: جان‌ها آماده و در معرض لطف و رحمت الهیاند، اما در برابر او مانند نقشهای یک قالی تحت تاثیر و محدودیت قرار دارند.
بر یمین و یسار او دولتهم جنوبی و هم شمالی باد
هوش مصنوعی: در طرف راست و چپ او، قدرتی باشد که هم از سمت جنوب و هم از سمت شمال از او حمایت کند.
دو ولایت که جسم و جان خوانندبر سر هر دو شاه و والی باد
هوش مصنوعی: دو سرزمین که یکی جسم و دیگری جان نامیده می‌شود، بر هر دو حاکم و سلطانی حاکم است.
بخت نقدست شمس تبریزیاو بَسَم غیر او مَآلی باد
هوش مصنوعی: شانس و fortune در حال حاضر به دست شمس تبریزی است و بدون او هیچ چیز دیگری ارزش ندارد.