غزل شمارهٔ ۱۰۰۹
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به بیداری و تلاش برای بهبود حال خود و جامعه است. شاعر از خداوند می‌خواهد که اوضاع را اصلاح کند و از عفوی الهی درخواست می‌کند. او اشاره می‌کند که بعد از گریه و غم، باید بخندیم و شکرگزار باشیم. همچنین بر اهمیت آگاهی و تلاش در زندگی تأکید کرده و به دنبال روزهای بهتر و آینده‌ای روشن است. در نهایت، به افرادی که از زیبایی‌ها و خوبی‌های دیگران لذت نمی‌برند، نفرین می‌کند و آرزو می‌کند که تمام خواب‌هایی که بیدار نمی‌شوند، همچنان در خواب بمانند.
طارت الکتب الکرام من کرام یا عبادایقظوا من غفله ثم انشروا للاجتهاد
هوش مصنوعی: کتابهای ارجمند به دست بزرگوارانی نوشته شده است، ای بندگان! از خواب غفلت بیدار شوید و برای کوشش و تلاش علمیتان گام بردارید.
جاء نا میزاننا کی نختبر اوزانناربنا اصلح شأننا او جد بعفو یا جواد
هوش مصنوعی: ای خدا، ما را به امتحان میطلبی تا میزان و سنجشهایمان را بسنجی. پروردگارا، وضعیت ما را اصلاح کن و ما را از عذاب خود عفو بفرما، ای بخشنده و کریم.
اضحکوا بعد البکا یا نعم هذا المشتکیقد خرجتم من حجاب و انتبهتم من رقاد
هوش مصنوعی: بخندید بعد از گریه، بله، این شکایتکننده خارج شده است و شما از خواب غفلت بیدار شدهاید.
پارسی گوییم شاها آگهی خود از فؤادماه تو تابنده باد و دولتت پاینده باد
ماه تو تابنده باد و دولتت پاینده باد
هر ملولی که تو را دید و خوش و تازه نشدآب و نانش تیره باد و آتشش بادا رماد
هوش مصنوعی: هر کس که تو را دید و احساس خوشی نکرد، باید بداند که روزیاش و زندگیاش به خطر افتاده است و آتش دلش به خاکستر تبدیل شود.
خوابناکی که صباحت دید وز جا برنجستچشم بختش خفته بادا تا الی یوم المعاد
هوش مصنوعی: کسی که صبح زود بیدار نمیشود و خوابش میبرد، تا روز قیامت در خواب و غفلت باقی بماند.