غزل شمارهٔ ۱۰۱۳ - مولانا

اگر حریف منی پس بگو که دوش چه بودمیان این دل و آن یار می فروش چه بود

فدیت سیدنا انه یری و یجودالی البقاء یبلغ من الفناء یذود

اگر به چشم بدیدی جمال ماهم دوشمرا بگو که در آن حلقه‌های گوش چه بود

معاد کل شرود طغی و منه نیمثال ظلک ان طال هو الیک یعود

وگر تو با من هم خرقه‌ای و همرازیبگو که صورت آن شیخ خرقه پوش چه بود

بامر حافظ الله المکان یعیبمس عاطفه الله الزمان ولود

اگر فقیری و ناگفته راز می‌شنویبگو اشارت آن ناطق خموش چه بود

ایا فؤاد فذب فی لظی محبتهایا حیاه فدومی فقد اتاک خلود

وگر نخفتی و از حال دوش آگاهیبگو که نیم شب آن نعره و خروش چه بود

ترید جبر جبیر الفؤاد فانکسرنترید نحله تاج فلا تنی به سجود

از آنچ جامه و تن پاره پاره می‌کردیمبیار پارگکی تا که رنگ و بوش چه بود

برغم انفک لا تنکسر کما الحیوانبه نصف وجهک لا تسجدن شبیه یهود

وگر چو یونس رستی ز حبس ماهی و بحربگو که معنی آن بحر و موج و جوش چه بود

یقول لیت حبیبی یحبنی کرماالیس حبک تأثیر حب ود ودود

وگر شناخته‌ای کاصل انس و جان ز کجاستیکیست اصل پس این وحشت وحوش چه بود

ایا نضاره عیشی بما تهیجنیمتی تقر عیونی و صاحبی مفقود

وگر بدیدی جانی که پشت و رویش نیستگه تصور عشاق پشت و روش چه بود

لئن سکرت بما قد سقیتنی یا دهراکون مثلک لدا لربه لکنود

وگر ز عشق تو سردفتر غرض ماییمهزار دفتر و پیغام و گفت و گوش چه بود