غزل شمارهٔ ۱۰۱۷

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به می و مستانی اشاره دارد که در فضای شاد و پرجنب و جوش زندگی، انسان‌ها از حالت‌های هشیاری و عادی فاصله می‌گیرند. او از ساقی می‌خواهد تا شرابی بر او بریزد و او را از اندیشه‌های غم‌انگیز دور کند. شاعر همچنین به ویژگی‌های مستان، که هم خوبی و هم بدی دارند، اشاره می‌کند و می‌گوید که افراد با توجه به حالت مستی‌شان، ممکن است مرتکب کارهای مختلفی شوند. در انتها، او از مخاطب می‌خواهد که با نوشیدن شراب، او را از این حالت هشیاری بکشاند و به دنیای خوشی و لذت منتقل کند.