غزل شمارهٔ ۱۰۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دوست خود می‌خواهد که تا زمانی که زندگی زنده است، از لذت‌های زندگی و باده‌نوشی بیشتر بهره ببرد. او به زندگی سبک و شاداب خود اشاره می‌کند و دعوت می‌کند تا هر کس که دلتنگ است، با نوشیدن باده احساس سبکی و شادابی کند. شاعر از زیبایی و لذت‌های پیرامونش سخن می‌گوید و توصیه می‌کند از این لذت‌ها بیشتر استفاده کنند و به شادی بپردازند. در نهایت، او به عشق و زیبایی چشم‌نواز اشاره می‌کند که بر دل‌ها تأثیرگذار است.
جان بر کف خود داری ای مونس جان زوترمن نیک سبک گشتم آن رطل گران زوتر
هوش مصنوعی: ای همدم جانم، تو جانم را در دست داری. بهتر است که زودتر بیایی، زیرا من به زودی سبکبار و آزاد شدهام از آن بار سنگین.
از باده بسی ساغر فربه کن هر لاغرهر چند سبک دستی ای دوست از آن زوتر
هوش مصنوعی: به خاطر چرخهی زندگی و شادی، هر چه بیشتر از شراب بنوش و نشاط ببر. هرچند ممکن است برخی از نوشیدنیها سبک و کممایه باشند، اما بهتر است به سرعت از آنها عبور کنی و به سراغ چیزهای بهتر بروی.
ای بر در و بام تو از لذت جام توجان‌ها به صبوح آیند من از همگان زوتر
هوش مصنوعی: تو بر در و بام خود با لذت از جامی که در دست داری، جانها را به شوق بیدار میکنی و من از همه زودتر به این شوق پاسخ میدهم.
سودای تو می‌آرد زان می که نه قی آرداز سینه به چشم آید از نور عیان زوتر
هوش مصنوعی: عشق تو باعث میشود که از شراب، نیرویی پیدا کنم که نمیتواند از سینهام به بیرون بیاید و زودتر از نور، واضح و آشکار میشود.