غزل شمارهٔ ۱۰۳۶
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوع عشق و طلب و تأثیرات آن اشاره دارد. شاعر به عشق و درک عمیق آن تأکید می‌کند و از حالاتی می‌گوید که انسان در آن از صلح به جنگ و از شوق به ناامیدی می‌رسد. او به طرف عشق می‌گوید که باید به تأثیرات درونی و بیرونی توجه کند و از تألمات روحی خود آگاه باشد. در این میان، اشاره به خوردن سیخ‌ها و تجربه‌های تلخ و شیرین به عنوان نمادی از سختی‌ها و لذت‌های عشق وجود دارد. شاعر در نهایت به این نکته می‌پردازد که هر چند تلاش برای جلب توجه دیگران ممکن است، اما حقیقت درونی انسان باید مورد توجه قرار گیرد.
ای رخت فکنده تو بر اومید و حذر برآخر نظری کن به نظربخش فکر بر
هوش مصنوعی: ای زیبا، تو که امید و احتیاط را بر تن کردهای، در نهایت نگاهی به آنچه که خوب و دلنشین است بیفکن.
ای طالب و ای عاشق بنگر به طلب بخشبنگر به مؤثر تو چه چفسی به اثر بر
هوش مصنوعی: ای کسی که به دنبال عشق و وصل هستی، به آنچه میخواهی توجه کن و به تأثیر آن نگاه کن؛ تأثیراتی که در زندگیات ایجاد می‌کند و چقدر لذتبخش است.
او می‌کشدت جانب صلح و طرف جنگگه صحبت یاران و گهی اوج سفر بر
هوش مصنوعی: او تو را به سوی صلح و آرامش میبرد، و گاه درگیر جنگ و جدال می‌کند؛ گاهی از صحبت با دوستان لذت میبرد و گاهی هم به اوج سفر و ماجراجویی می‌رسد.
در تو نگران او و تو را چشم چپ و راستاو با تو سخن گوی و تو را گوش سمر بر
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که شخصی نگران دیگری است و نگاه های او به آن شخص میچرخد و با او صحبت می‌کند. همچنین در این جا اشاره به گوش شنوا و دل سوزان دارد که نشاندهنده محبت و توجه خاصی است.
او می‌زند این سیخ و هش گاو سوی یوغعیسیست رفیق و هش خربنده به خر بر
هوش مصنوعی: او می‌زند این سیخ و هش، به گاو نزدیک میشود و عیسایی در کار است؛ دوستی که به هم کمک میکنند و هر کدام به شغل خود مشغولند.
هر گاو و خری سیخ خورد بر کفل و پشتتو سیخ ندامت خوری بر سینه و بر بر
هوش مصنوعی: هر کس به نوعی دچار عواقب عملش میشود و باید از اشتباهاتش درس بگیرد. این ندامت و پشیمانی به مانند سیخی است که بر سینهاش فرو میرود و یادآور خطاهایش میشود.
زان سیخ کباب دل تو گر نشد آگهپخته کندت مطبخیش نار سقر بر
هوش مصنوعی: اگر دل تو از کباب سیخی که در آتش پخته شده خبر نگیرد، آشپز آن را در جهنم میپزد.
گه کاسه گرفتی که حلیماب و زفر کوگه چنگ گرفتی تو به تقریع زفر بر
هوش مصنوعی: هر زمانی که کاسهای برای حلیم میگیری، عطر زعفران را حس میکنی و زمانی که ساز را بهدست میگیری، صدای زعفران را در نغمهها میشنوی.
ز افشارش مرگ آن رخ تو گردد چون زرزر بازدهی و بنهی سر به حجر بر
هوش مصنوعی: اگر از زیبایی چهرهات بمیری، همچنان که زر در آتش رنگ میبازد، سر خود را بر سنگ بگذاری.
بس چند کنی عشوه تو در محفل کورانبس چند زنی نعره تو بر مسمع کر بر
هوش مصنوعی: چند بار باید در جمع نابینایان خودت را به نمایش بگذاری و جلب توجه کنی؟ چند بار باید فریادت را به گوش ناشنواها برسانی؟