غزل شمارهٔ ۱۰۴۲
هوش مصنوعی: این متن بیانگر احوالات عمیق عاطفی و معنوی یک فرد است که به شدت از آزار و رنجشی که ممکن است به محبوبش برساند، بیزار است. او جان و دل خود را برای محبوبش فدا می‌کند و اظهار می‌دارد که آثار آزار دل محبوبش در جان او نمایان است. نویسنده از غم و اندوهی صحبت می‌کند که ناشی از دوری از محبوب است و به نوعی به ارتباط عمیق بین عشق و گناه اشاره دارد. او همچنین به قدرت عشق و لطف محبوب اشاره می‌کند و در نهایت به بی‌تابی و اشتیاقش برای وجود محبوبش متعهد می‌شود. به طور کلی، متن با زبانی شاعرانه، احساسات عاشقانه و معنوی را به تصویر می‌کشد.
منم از جان خود بیزار بیزاراگر باشد تو را از بنده آزار
هوش مصنوعی: من از جان خود خستهام و اگر تو باعث ناراحتی من هستی، از این وضعیت بیزارم.
مرا خود جان و دل بهر تو بایدکه قربان تو باشد ای نکوکار
هوش مصنوعی: جان و دل من باید به خاطر تو فدا شود، ای نیکوکار.
ز آزار دلت گرچه نگوییدرون جان من پیداست آثار
هوش مصنوعی: اگرچه تو از آزار دل خود صحبت نمیکنی، اما نشانهای آن در وجود من کاملاً پیداست.
بهار از من بگردد چون ندانمچو در دل جای گلشن پر شود خار
هوش مصنوعی: بهار از من دور می‌شود چون نمیدانم که چرا دل من پر از خارهاست به جای گلهای خوشبو.
گناهم پیش لطفت سجده آردکه ای مسجود جان زنهار زنهار
هوش مصنوعی: گناه من باعث می‌شود که در برابر لطفت سر تعظیم فرود آورم. ای معبود جانم، از تو خواهش میکنم که مرا ببخش.
گنه را لطف تو گوید که تا کیگنه گوید بدو کاین بار این بار
هوش مصنوعی: گنه (خطا و گناه) از لطف و رحمت تو میگوید که تا چه زمانی میتواند به عذر و بهانهجویی ادامه دهد، اما این بار واقعاً باید تغییر کند و به راه درست برگردد.
تن و جانی که خاک تو نباشدتن او سله باشد جان او مار
هوش مصنوعی: بدن و روحی که از خاک تو دور باشد، بدنش بیارزش است و روحش مانند ماری خواهد بود.
تو خورشیدی و مرغ روز خواهیچو مرغ شب بیاید نبودش بار
هوش مصنوعی: تو همانند خورشید هستی و در روز میدرخشی، اما وقتی مرغ شب بیاید، دیگر نوری نخواهی داشت.
چو برگیری تو رسم شب ز عالمچه پرها برکند مرغ شب ای یار
هوش مصنوعی: اگر تو شب را از این دنیا برگیری، چه پروازهایی که پرنده شب نمیتواند انجام دهد، ای دوست.
به حق آن که لطف تو جهانستکه آن جا گم شود این چرخ دوار
هوش مصنوعی: به راستی که زیبایی و مهربانی تو، کل جهان را شکل میدهد، بهطوری که در این دنیای پرگردش و بیثبات، همه چیز تحت تاثیر آن قرار میگیرد.
به چشم جان چه دریا و چه صحرادر آن عالم چه اقرار و چه انکار
هوش مصنوعی: با دید دل، در هر نقطهای از زمین یا آسمان، حقیقت وجود دارد و در آن جهان، ما میتوانیم هم به حقیقت اعتراف کنیم و هم آن را انکار کنیم.
به تنگی درفتد هرک از تو ماندفروکن دست و او را زود بردار
هوش مصنوعی: اگر کسی به تنگنا بیفتد و نتواند از عهده برآید، باید دستش را رها کنی و او را به سرعت نجات دهی.
به قصد از شمس تبریزی نگردمچگونه زهر نوشد مرد هشیار
هوش مصنوعی: من به خاطر شمس تبریزی به جستوجو نمیروم، زیرا چگونه ممکن است مرد هوشیاری زهر را بنوشد؟