غزل شمارهٔ ۱۰۵۹
هوش مصنوعی: در این متن، گویا شاعری به فردی صحبت می‌کند که به دنبال آسیب و زیان است. او می‌گوید اگر به زیان دیگری فکر می‌کنی، خودت هم زیان می‌کنی. همچنین اشاره می‌کند که فرد دیگری او را به بی‌دینی متهم کرده است. شاعر می‌گوید که اگر تو را روباه و نه شیر خوانده‌اند، باید با همه مشکلات و بدبختی‌ها دست و پنجه نرم کنی. او همچنین تاکید می‌کند که اگر از دل خبر نداری، باید به دلش گوش دهد و از زبان او بیاموزد. به طور کلی، این شعر دعوت به تأمل در درون و شناخت عمیق‌تر از خود و زندگی است.
گفتی که زیان کنی زیان گیرگفتی که تو ملحدی چنان گیر
هوش مصنوعی: گفتی که آسیب زدهای، پس خودت آسیب میبینی. گفتی که کافر هستی، پس به همین صورت باش.
گفتی که تو روبهی نه‌ای شیرما را سقط همه سگان گیر
هوش مصنوعی: تو گفتی که من مثل روباه نیستم، اما از استحکام و قدرت شیر ما ناتوانی و موجب پریشانی همه سگها شدهای.
گفتی که ز دل خبر نداریای مونس دل مرا زبان گیر
هوش مصنوعی: تو میگویی که از حال دل من خبر نداری، ای همدم دل من، پس چرا زبانی برای بیان احساسات من نمیگویی؟