غزل شمارهٔ ۱۲۱۰
هوش مصنوعی: این شعر به زمان آخرالزمان اشاره می‌کند و به شخصیت صلاح‌الدین به عنوان تنها فریادرس در آن زمان اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر از سر صلاح‌الدین خبر دارید، سکوت کنید تا کسی متوجه نشود. همچنین به عشق و دل عاشق اشاره می‌کند که مانند آبی خوش‌طعم است و جان‌ها در کنار آن خاشاک و بی‌ارزش به نظر می‌رسند. شاعر توصیه می‌کند که از مشاهده روی معشوق دم نزنید، زیرا نفس می‌تواند زیان‌آور باشد. در نهایت، می‌گوید که از دل عاشق نور و روشنایی به دنیا می‌تابد و جهانی را روشنی می‌بخشد.
نیست در آخرزمان فریادرسجز صلاح الدین صلاح الدین و بس
هوش مصنوعی: در پایان زمان، تنها کسی که می‌تواند کمک کند و امیدی برای نجات فراهم آورد، صلاح الدین است و بس.
گر ز سر سر او دانسته‌ایدم فروکش تا نداند هیچ کس
هوش مصنوعی: اگر از اصل و ریشه او مطلع هستی، بهتر است سکوت کنی تا هیچ کس از آن باخبر نشود.
سینه عاشق یکی آبیست خوشجان‌ها بر آب او خاشاک و خس
هوش مصنوعی: دل عاشق مانند آبی زلال و خوشجان است، در حالی که بر روی آن خاشاک و علفهای حشم زندگی میکنند.
چون ببینی روی او را دم مزنکاندر آیینه زیان باشد نفس
هوش مصنوعی: اگر چهره او را ببینی، صحبت نکن، چون دیدن روی او در آئینه برای تو ضرر دارد.
از دل عاشق برآید آفتابنور گیرد عالمی از پیش و پس
هوش مصنوعی: دل عاشق مانند آفتابی است که نورش بر همه عالم می‌تابد و زندگی و روشنی را در پیش و پس خود انتشار میدهد.