غزل شمارهٔ ۱۳۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و عبارات شاعرانه به توصیف عشق و دلدادگی خود می‌پردازد. او از معشوقش دعوت می‌کند تا به ملاقاتش بیاید و از فضایل او سخن می‌گوید، در حالی که خود را در آتش عشق می‌سوزاند. شاعر بیان می‌کند که عشق او به معشوق فراتر از هر چیزی است و همه چیز را تحت تأثیر قرار داده است. او تأکید می‌کند که در دلش تنها عشق معشوق جا دارد و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند جایگزین آن شود. در نهایت، او خود را به عنوان یک هنرمند، به تصویر می‌کشد که تحت تأثیر آتش عشق، آثارش را خلق می‌کند.
بیا بیا که توی شیر شیر شیر مصافز مرغزار برون آ و صف‌ها بشکاف
هوش مصنوعی: بیا، بیا که تو در میدان نبرد مثل شیر قوی هستی. از دشت برو بیرون و صفوف دشمن را بشکن.
به مدحت آنچ بگویند نیست هیچ دروغز هر چه از تو بلافند صادقست نه لاف
هوش مصنوعی: برای تو هر آنچه بگویند، حقیقتی بیش نیست و هر سخنی که درباره تو مطرح شود، کاملاً راست و بدون اغراق است.
عجب که کرت دیگر ببیند این چشممبه سلطنت تو نشسته ملوک بر اطراف
هوش مصنوعی: عجب است که چشمانم، که به سلطنت تو خیره شده، حالا تصویر دیگری را میبیند در حالی که تو به عنوان پادشاه، در اطراف حضور داری.
تو بر مقامه خویشی وز آنچ گفتم بیشولیک دیده ز هجرت نه روشنست نه صاف
هوش مصنوعی: تو به مقامی که برساندهای آگاه هستی و از آنچه گفتم بیشتر میدانی، اما چشمم از جدایی تار و کدر است.
شعاع چهره او خود نهان نمی‌گرددبرو تو غیرت بافنده پرده‌ها می‌باف
هوش مصنوعی: تابش چهرهی او هرگز پنهان نمیشود، بنابراین تو باید با غیرت پرده‌ها را ببافی.
تو دلفریب صفت‌های دلفریب آریولیک آتش من کی رها کند اوصاف
هوش مصنوعی: تو زیباییهای دلربا داری، اما آیا میدانی که آتش عشق من چگونه میتواند از صفات تو رهایی یابد؟
چو عاشقان به جهان جان‌ها فدا کردندفدا بکردم جانی و جان جان به مصاف
هوش مصنوعی: عاشقان برای عشق خود جانهایشان را فدای محبوب کردند، و من نیز جانم را فدای او کردهام و برای او به میدان آمدهام.
اگر چه کعبه اقبال جان من باشدهزار کعبه جان را بگرد تست طواف
هوش مصنوعی: هرچند که کعبه برای من نماد باور و محبت است، اما جانم برای جستجوی عشق و حقیقت باید بارها به دور آن بگردد.
دهان ببسته‌ام از راز چون جنین غممکه کودکان به شکم در غذا خورند از ناف
هوش مصنوعی: به خاطر غمهایم رازهایم را مانند جنینی که در شکم مادر است، به سکوت گرفتهام. کودکان درون رحم از ناف مادر غذا میخورند و من هم در این حالت تنها به درون خود فکر میکنم.
تو عقل عقلی و من مست پرخطای توامخطای مست بود پیش عقل عقل معاف
هوش مصنوعی: تو عقل و خرد را در بالاترین مرتبه خود داری، و من همچون مستی هستم که تحت تأثیر تو میرقصد و اشتباهات من ناشی از همین تاثیر است. بنابراین، اشتباهات من به خاطر حال مستیام، از دید عقل تو قابل بخشش است.
خمار بی‌حد من بحرهای می‌خواهدکه نیست مست تو را رطل‌ها و جره کفاف
هوش مصنوعی: حالا من به شدت خمار و بیتاب هستم و برای رفع این حالت نیاز به مقدار زیادی شراب دارم، اما هیچکدام از اینها برای رسیدن به حال و هوای تو کافی نیست.
بجز به عشق تو جایی دگر نمی‌گنجمکه نیست موضع سیمرغ عشق جز که قاف
هوش مصنوعی: جز به عشق تو، در هیچجا جایی برای من وجود ندارد، چون مکان واقعی عشق همان قاف است که سیمرغ در آنجا میباشد.
نه عاشق دم خویشم ولیک بوی تستچو دم زنم ز غمت از مت و از آلاف
هوش مصنوعی: من عاشق خودم نیستم، اما بوی تو مرا مجذوب می‌کند. وقتی از غم تو دم میزنم، از این حال و هوا به وجد میآیم.
نه الف گیرد اجزای من به غیر تو دوستاگر هزار بخوانند سوره ایلاف
هوش مصنوعی: جز تو هیچ کس نمی‌تواند مرا به هم پیوند دهد، حتی اگر هزار نفر سورهای را بخوانند.
به نور دیده سلف بسته‌ام به عشق رختکه گوش من نگشاید به قصه اسلاف
هوش مصنوعی: من عاشق چهره تو هستم و به خاطر تو همه چیز را فراموش کردهام، زیرا هیچ چیزی نمی‌تواند مرا از شنیدن داستانهای گذشتگان بازدارد.
منم کمانچه نداف شمس تبریزیفتاده آتش او در دکان این نداف
هوش مصنوعی: من آن کمانچهای هستم که شمس تبریزی آن را ساخته و آتش عشق او در کارگاه این سازنده شعلهور شده است.