غزل شمارهٔ ۱۳۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی فراخوانی برای ورود به میدان جنگ و نبرد است. شاعر می‌گوید اگر رقیبی را انتخاب کرده‌ای، باید با او بجنگی. همچنین، تأکید می‌کند که نباید تنها به ظاهر یا حرف‌های دیگران توجه کرد، زیرا ممکن است باعث فریب‌خوردن شویم. او به این نکته اشاره دارد که انسان باید قوی و محکم باشد و از ضعف‌های خود دوری کند، زیرا ضعف می‌تواند او را در معرض خطر قرار دهد.
حریف جنگ گزیند تو هم درآ در جنگچو سگ صداع دهد تن مزن برآور سنگ
هوش مصنوعی: اگر حریف تو به جنگ آماده شده، تو هم به میدان بیا و مانند سگی که صدای نالهاش بلند است، به جای ناله کردن، با تمام قدرت خود سنگی برآور و با او بجنگ.
به خویش آی و چنین خویش را خلاوه مکنکه اینت گوید گولست و آنت گوید دنگ
هوش مصنوعی: به خودت برگرد و نگذار که خویشتن را ناقص و بیارزش بپنداری؛ زیرا یکی از درونت می‌گوید که تو خوب نیستی و دیگری به تو می‌گوید که ارزش زیادی داری.
چه دست باشد کز رو مگس نداند راندز سست طبعی کرمی نمایدش چو پلنگ
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که اگر فردی نتواند مگس را به خاطر ضعف ارادهاش از خود دور کند، در حقیقت به اندازهی یک کرم ضعیف است که نمیتواند با قدرت یک پلنگ مقابله کند. در واقع، اشاره به این دارد که ضعف در اراده و عمل می‌تواند فرد را به موجودی ضعیف تبدیل کند.