غزل شمارهٔ ۱۳۶۴
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت از محبوب و معشوق می‌پردازد و از او می‌خواهد که بیاید و زندگی انسان‌ها را روشن کند. شاعر به ویژگی‌ها و صفات محبوب اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که عیب‌ها را بپوشاند و محبت را بشناساند. او همچنین به تضاد احساسات اشاره می‌کند و از دوری و هجران ناله می‌کند. در نهایت، شاعر با تأکید بر اهمیت حضور محبوب در زندگی، از او دعوت می‌کند که بیاید و دل‌ها را شاد کند.
ایها النور فی الفؤاد تعالغایه الجد و المراد تعال
هوش مصنوعی: ای نور در دل، بیا که هدف و مقصود اصلی همین است، بیا.
انت تدری حیاتنا بیدیکلا تضیق علی العباد تعال
هوش مصنوعی: تو میدانی که زندگی ما در دستان توست، پس بر بندگانت سخت نگیر و بیا.
ایها العشق ایها المعشوقحل عن الصد و العناد تعال
هوش مصنوعی: ای عشق، ای محبوب! از بینیاز بودن و کبر دست بردار و بیا.
یا سلیمان ذی الهداهد لکفتفقد بالافتقاد تعال
هوش مصنوعی: ای سلیمان، صاحب پرندگان، به یاد داشته باش که باید هنگام جستجو و بررسی، به دقت توجه کنی و پیگیری کنی.
ایها السابق الذی سبقتمنک مصدوقه الوداد تعال
هوش مصنوعی: ای دوستِ گرامی که در محبت و وفاداری جلوتر از دیگران هستی، بیا و نزد من بیا.
فمن الهجر ضجت الارواحانجر العود یا معاد تعال
هوش مصنوعی: در میان فاصلهها، ارواح به ناله درآمدهاند و نی دوباره به صدا درآمده است، ای بازگشته! بیا.
استر العیب و ابذل المعروفهکذا عاده الجواد تعال
هوش مصنوعی: عیبپوشی کن و خوبی را نثار کن، اینگونه است رفتار جوانمرد.
چه بود پارسی تعال بیایا بیا یا بده تو داد تعال
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به دعوت به بازگشت به فرهنگ و زبان فارسی دارد. در آن از شخصی خواسته میشود تا بیاید و مهربانی و خدمت را به دیگران ارائه دهد. این دعوت میتواند به معنای همبستگی و همکاری در جامعه نیز برداشت شود.
چون بیایی زهی گشاد و مرادچون نیایی زهی کساد تعال
هوش مصنوعی: وقتی تو بیایی، همه چیز رونق و گشایش مییابد و وقتی که نیایی، همه چیز ساکت و بیحالت میشود. بیا و با حضورت زندگی را شکوفا کن.
ای گشاد عرب قباد عجمتو گشایی دلم به یاد تعال
هوش مصنوعی: ای عرب بزرگ با سرزمین ها و فرهنگ های مختلف، تو با یاد خود عشق و شوق را در دلم زنده میکنی.
ای درونم تعال گویان تووی ز بود تو بود و باد تعال
هوش مصنوعی: ای درونم، به من نزدیکتر شو؛ تو همان هستی که وجود و بادی که مرا فرا میخواند، هستی.
طفت فیک البلاد یا قمرابی‌محیطا و بالبلاد تعال
هوش مصنوعی: ای ماهی بدون مرز، به سرزمینها نور میبخش و آنان را به سوی خود جذب کن.
انت کالشمس اذ دنت و نأتیا قریبا علی العباد تعال
هوش مصنوعی: تو مانند خورشیدی هستی که وقتی نزدیک میشوی، بر بندگانت میتابی و به آنها نزدیک میشوی.