غزل شمارهٔ ۱۳۶۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و شیفتگی خود اشاره می‌کند. او به مشکلات و چالش‌های عشق، از جمله دوری و انتظار، پرداخته و از احساساتی چون صبر و شوق صحبت می‌کند. همچنین، با اشاره به لحظات خوش بودن در کنار محبوبش، به زیبایی‌های عشق و زندگی اشاره کرده و خواسته‌اش از محبوب این است که به او توجه کند و لحظات شاد را به اشتراک بگذارد. شعر به نوعی گویای عمیق‌ترین احساسات انسانی در مواجهه با عشق و دوری است.
رشاء العشق حبیبی لشرود و مضلکل قلب لهواه وجد الصبر یصل
هوش مصنوعی: عشق من با خیال تو به سراغ هر قلب عاشقی میرود و هر آنکه بر درد عاشقی صبر کند، به آرامش میرسد.
سنه الوصل قصیر عجل معتجلسنه الهجر طویل و مدید و ممل
هوش مصنوعی: مدت زمان وصال کوتاه و زودگذر است، اما مدت زمان دوری و جدایی بسیار طولانی و سخت است.
یملاء الکاس حبیبی و طبیبی و تذرفعلن مفتعلن او فعلاتن و فعل
هوش مصنوعی: بیشتر از حد پر میشود جام من به خاطر عشق و محبت، و به دنبال آن، آهنگ دلنشین و ریتمی دلانگیز به وجود میآید.
ناول الکاس نهارا و جهارا و قحالا یخاف رهقا من بمحیاک قتل
هوش مصنوعی: شراب را در روز روشن بنوش و از کسی نترس، زیرا این عشق تو به چهرهات جان میدهد.