غزل شمارهٔ ۱۴۴۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به طبیب می‌گوید که با وجود بیماری و درد عاشقانه‌اش، دلی شاد و سرمست دارد. او از عشق و زیبایی معشوقش صحبت می‌کند و به احساسات درونی‌اش اشاره می‌کند. طبیب به او می‌گوید که واقعی‌اش را فراموش کرده و او خود را با عشق و می گماری در جمع مستان گم کرده است. شاعر از شادی و مستی خود می‌گوید و به عشق و وصال اشاره می‌کند. او در نهایت احساس می‌کند که به‌طرز عجیبی تحت تأثیر محبت معشوق قرار دارد و این عشق او را به وجد آورده و به زندگی معنایی تازه بخشیده است.
رفتم به طبیب جان گفتم که ببین دستمهم بی‌دل و بیمارم هم عاشق و سرمستم
هوش مصنوعی: به پزشک روحیام مراجعه کردم و گفتم که ببین وضعیتم چگونه است؛ دستم بیجان است و من هم عاشق و مستانه به سر میبرم.
صد گونه خلل دارم ای کاش یکی بودیبا این همه علت‌ها در شنقصه پیوستم
هوش مصنوعی: من مشکلات زیادی دارم و ای کاش فقط یکی از آنها بودی تا به هم بپیوندیم و داستانی مشترک بسازیم.
گفتا که نه تو مردی گفتم که بلی اماچون بوی توام آمد از گور برون جستم
هوش مصنوعی: او گفت که تو مرد نیستی، من هم گفتم که بله، اما وقتی بوی تو به مشامم رسید، از قبر بیرون پریدم.
آن صورت روحانی وان مشرق یزدانیوان یوسف کنعانی کز وی کف خود خستم
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک شخص خاص میپردازد که به نوعی روحانی و الهی به نظر میرسد. شاعر به این شخص به عنوان یک یوسف کنعانی اشاره می‌کند که نمادی از زیبایی و کمال است و این زیبایی باعث میشود که شاعر احساس خستگی و ناتوانی کند. در واقع، این شخص برای شاعر چنان جذاب و تاثیرگذار است که او را تحت تأثیر قرار میدهد.
خوش خوش سوی من آمد دستی به دلم برزدگفتا ز چه دستی تو گفتم که از این دستم
هوش مصنوعی: ناگهان شخصی به سمت من آمد و دستی به قلبم زد و پرسید چرا این احساس را داری. من نیز پاسخ دادم که این احساس مربوط به همین دست من است.
چون عربده می کردم درداد می و خوردمافروخت رخ زردم وز عربده وارستم
هوش مصنوعی: زمانی که سر و صدای زیادی میکردم و مینوشیدم، رنگ چهرهام زرد شد، اما از آن حالت هیاهو رهایی یافتم.
پس جامه برون کردم مستانه جنون کردمدر حلقه آن مستان در میمنه بنشستم
هوش مصنوعی: من لباس خود را کنار گذاشتم و در حالتی شاداب و دیوانهوار به جمع مستان پیوستم و در میان آنها نشستم.
صد جام بنوشیدم صد گونه بجوشیدمصد کاسه بریزیدم صد کوزه دراشکستم
هوش مصنوعی: من صد جام را نوشیدم و به صد شکل تپش دل را تجربه کردم. صد کاسه را پر از احساسات خود کردم و صد کوزه را در غم و اندوه شکستم.
گوساله زرین را آن قوم پرستیدهگوساله گرگینم گر عشق بنپرستم
هوش مصنوعی: قوم پرستنده گوساله زرین به چیزی بهای زیادی میدهند، در حالی که من به عشق واقعی گرایش دارم، حتی اگر عشق من به چیزهای ناپایدار باشد.
بازم شه روحانی می خواند پنهانیبر می کشدم بالا شاهانه از این پستم
هوش مصنوعی: روحانی دیگری در حال آواز خواندن است و صدای او مرا به سوی بالا میبرد و از وضعیت معمولی و پایینیام خارج می‌کند.
پابست توام جانا سرمست توام جانادر دست توام جانا گر تیرم وگر شستم
هوش مصنوعی: من به تو وابستهام، ای محبوب، و در عشق تو غرق شدهام. وجودم در دستان توست، حتی اگر به تیر شوم یا اگر از بین بروم.
چست توام ار چستم مست توام ار مستمپست توام ار پستم هست توام ار هستم
هوش مصنوعی: من در هر حالتی که باشم، به تو وابستهام. اگر هوشیار باشم، به تو وصل هستم و اگر مست باشم، باز هم زیر سایه تو هستم. حتی اگر در وضعیتی پایین به نظر برسم، در نهایت وجودم به وجود تو مرتبط است.
در چرخ درآوردی چون مست خودم کردیچون تو سر خم بستی من نیز دهان بستم
هوش مصنوعی: تو مرا در حالتی شبیه به مستی قرار دادی و من را در این حالت نگه داشتی؛ وقتی که تو سر خم کردی و مرا به تسلیم وادار کردی، من هم سکوت کردم و چیزی نگفتم.