غزل شمارهٔ ۱۵۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عدم توانایی‌اش در درک و توضیح وضعیت عاطفی و وجودی‌اش صحبت می‌کند. او به معشوق می‌گوید که نمی‌داند چرا و چگونه به او علاقه‌مند شده و در دریای عشقش غوطه‌ور است. او درباره قربانگاه عشق و ترس از عواقب آن و همچنین سوالاتی درباره خدا و جستجوی خودش بیان می‌کند. در نهایت، اشاره‌ای به فقدان شمس تبریزی و دل‌تنگی‌اش دارد و از گم شدن راه درست در عشق و زندگی می‌گوید. شاعر در این شعر به پیچیدگی‌های عشق و حالت‌های درونی خود اشاره می‌کند و از عدم قطعیت خود در این احساسات پرده برداشته است.
مرا گویی که‌رایی؟ من چه دانمچنین مجنون چرایی؟ من چه دانم
هوش مصنوعی: تو از من میپرسی که چرا دیوانهام، ولی من خودم هم نمیدانم چه چیزی باعث این حال و روزم شده است.
مرا گویی بدین زاری که هستیبه عشقم چون برآیی؟ من چه دانم
هوش مصنوعی: میگویی با این حال و روز غمگین من، وقتی که به عشق من بیایی، من چه میدانم؟
منم در موج دریاهای عشقتمرا گویی کجایی؟ من چه دانم
هوش مصنوعی: من در امواج عشق تو غوطهورم، حالا تو بپرس کجایی، ولی من خودم هم نمیدانم کجا هستم.
مرا گویی به قربان‌گاهِ جان‌هانمی‌ترسی که آیی؟ من چه دانم
هوش مصنوعی: تو از من میپرسی که آیا از رفتن به جایی که جانها در آن قربانی میشوند، نمیترسم، اما من نمیدانم چه چیزی در انتظار من است.
مرا گویی اگر کشتهٔ خداییچه داری از خدایی؟ من چه دانم
هوش مصنوعی: میگویی اگر تو به دست خدا کشته شوی، چه احساسی داری؟ اما من از خدایی که تو دربارهاش صحبت میکنی، چه میدانم؟
مرا گویی چه می‌جویی دگر توورای روشنایی؟ من چه دانم
هوش مصنوعی: تو از من میپرسی که به چه چیزی دیوانهوار میدوم، اما من چه میدانم در دنیای دیگر چه چیزهایی فراتر از روشنایی من وجود دارد؟
مرا گویی تو را با این قفس چیستاگر مرغ هوایی؟ من چه دانم
هوش مصنوعی: تو از من میپرسی که قفس برایم چه معنایی دارد، اما من نمیدانم که پرنده آزاد من چه احساسی دارد.
مرا راه صوابی بود گم شدار آن تُرکِ خَتایی من چه دانم
هوش مصنوعی: من راه درست را گم کردهام، حالا نمیدانم که با آن زیبای ترکگونهام چه باید بکنم.
بلا را از خوشی نشناسم ایرابه غایت خوش بلایی من چه دانم
هوش مصنوعی: من بلایی را نمیشناسم که از خوشی جدا باشد، زیرا بلای من به نهایت خوشی است و من چه میدانم.
شبی بربود ناگه شمس تبریزز من یکتا دو تایی من چه دانم
هوش مصنوعی: یک شب ناگهان، شمس تبریزی از من جدا شد و من به تنهایی احساس میکنم که چه بسا نمیدانم چه بر من میگذرد.