غزل شمارهٔ ۱۵۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف عشق و زیبایی می‌پردازد. او از لحظات خوشی که با محبوبش تجربه کرده سخن می‌گوید و به تأثیر عمیق عشق در زندگی اشاره می‌کند. هر لحظه از زیبایی محبوبش را مثل عطر و شکر می‌داند و تأکید می‌کند که زیبایی واقعی تنها در حضور او معنا پیدا می‌کند. همچنین، شاعر به سفر شمس تبریز اشاره می‌کند و غم ناشی از دوری او را بیان می‌کند. در کل، شعر به جستجوی عشق و زیبایی و تأثیر آن بر روح و جان انسان‌ها پرداخته است.
آن عشرت نو که برگرفتیمپا دار که ما ز سر گرفتیم
هوش مصنوعی: عیش و شادی تازهای که به دست آوردیم را از دست ندهید، چون ما از ابتدا بر آن بنیاد گذاشتیم.
آن دلبر خوب باخبر رامست و خوش و بی‌خبر گرفتیم
هوش مصنوعی: ما آن محبوب زیبا را در حالتی شاد و سرخوش، بی‌خبر و غافل از اطرافش در آغوش گرفتیم.
هر لحظه ز حسن یوسف خودصد مصر پر از شکر گرفتیم
هوش مصنوعی: هر لحظه به خاطر زیبایی یوسف خود، دلهایی پر از شادی و خوشی به دست آوردیم.
در خانه حسن بود ماهیرفتیمش و بام و در گرفتیم
هوش مصنوعی: در خانه حسن، ماهی را آوردیم و در و دیوار را محکم کردیم.
آن آب حیات سرمدی راچون آب در این جگر گرفتیم
هوش مصنوعی: ما آن آب حیات جاودانه را به دل همچون آب درون جگر گرفتیم.
چون گوشه تاج او بدیدیممستانه‌اش از کمر گرفتیم
هوش مصنوعی: زمانی که دیدیم گوشه تاج او، تحت تأثیر زیباییاش قرار گرفتیم و احساساتی از سر شوق پیدا کردیم.
هر نقش که بی‌وی است مرده‌ستاز بهر تو جانور گرفتیم
هوش مصنوعی: هر تصویری که بدون تو باشد بیمعنا و مرده است، به خاطر تو جان و زندگی را به دست آوردیم.
هر جانوری که آن ندارداو را علف سقر گرفتیم
هوش مصنوعی: هر جانوری که علف سقر را نداشته باشد، ما او را گرفتیم.
هر کس گهری گرفت از کاناز کان همه سیمبر گرفتیم
هوش مصنوعی: هر کسی که از معدن گوهری پیدا کند، ما هم از آنجا نقرههای زیادی به دست آوردهایم.
از تابش نور آفتابیچون ماه جمال و فر گرفتیم
هوش مصنوعی: ما بر اثر تابش نور خورشید، زیبایی خود را مانند ماه دریافت کردیم.
شمس تبریز چون سفر کردچون ماه از آن سفر گرفتیم
هوش مصنوعی: وقتی شمس تبریز سفر کرد، ما نیز از آن سفر مانند ماهی که از سفرش نور میگیرد، بهرهمند شدیم.