غزل شمارهٔ ۱۶۰۵
هوش مصنوعی: در این متن شاعر از حالتی مستی و عشق به معشوق سخن می‌گوید. او با بیان احساساتش، از زیبایی و نوشینی معشوق خود التماس می‌کند و می‌خواهد که او با شراب و جامش او را مست کند. شاعر به توانایی معشوق در ایجاد شادی و سرور اشاره می‌کند و در عین حال از غصه‌ها و غم‌هایش می‌گوید. او از اینکه چگونه در آغوش معشوق خود غرق در مستی شده است، ابراز شادی می‌کند و از اینکه به خاطر عشق به او از جهان و مشغله‌هایش دور شده، احساس آزادی می‌کند. به‌طور کلی، این متن بیانگر عشق عمیق، مستی و بی‌خبری از دنیای بیرونی است.
بزن آن پرده نوشین که من از نوش تو مستمبده ای حاتم مستان قدح زفت به دستم
هوش مصنوعی: بزن پرده زیبا را کنار که من به خاطر زیباییات مست و شاداب هستم. ای حاتم، به من جام پر از می بده تا این حال خوب را بیشتر احساس کنم.
هله ای سرده مستان به غضب روی مگردانکه من از عربده ناگه قدحی چند شکستم
هوش مصنوعی: ای دل، زود دلخور نشو و بر روی خشمگین مگردان، چرا که من به طور ناگهانی چندین جام را شکستهام.
چه کم آید قدح آن را که دهد بیست سبوکشبشکن شیشه هستی که چو تو نیست پرستم
هوش مصنوعی: چه مقدار از نوشیدنی کم است برای کسی که بیست بار سنگین را تحمل کرده است؛ بشکن شیشه وجودم را که مثل تو هیچ کس را نمیپرستم.
تو مپرسم که کیی تو بده آن ساغر شش سوچو شدم مست ببینی چه کسستم چه کسستم
هوش مصنوعی: تو از من نپرس کی هستم، فقط آن جام ششسو را به من بده. وقتی مست شدم، ببین چه حالتی دارم و چه کسی شدم.
چو من از باده پرستی شده‌ام غرقه مستیدگرم خیره چه جویی که من از جوی تو جستم
هوش مصنوعی: وقتی که من به نوشیدن شراب مشغول شدم و در مستی غرق شدم، دیگر چرا به دنبال من میگردی؟ من از جوی تو فرار کردهام.
بده ای خواجه بابا مکن امروز محاباکه رگ غصه بریدم ز غم و غصه برستم
هوش مصنوعی: ای آقای محترم، امروز دست از خودداری بردار و به من ببخش، زیرا تحمل غم و اندوه را ندارم و دیگر نمیتوانم ادامه دهم.
چو منم سایه حسنت بکنم آنچ بکردیچو بخوردی تو بخوردم چو نشستی تو نشستم
هوش مصنوعی: اگر تو در خوشی و زیبایی هستی، من هم همانند تو رفتار میکنم. وقتی تو کار خوبی را انجام میدهی، من هم مانند تو همان کار را انجام میدهم. وقتی تو آرام میگیری، من هم آرام میگیرم.
منم آن مست دهلزن که شدم مست به میداندهل خویش چو پرچم به سر نیزه ببستم
هوش مصنوعی: من آن کسی هستم که با صدای دهل به وجد آمدهام و در میانه میدان، مانند پرچمی که بر سر نیزه بسته میشود، به شادی و هیجان پرداختهام.
خمش ار فانی راهی که فنا خامشی آردچو رهیدیم ز هستی تو مکن باز به هستم
هوش مصنوعی: اگر در زندگی بیصدا شویم و به فنا بپیوستیم، این خاموشی ما را به آرامش میرساند. وقتی از وجود خود رهایی یابیم، تو دیگر به حال و وضعیت قبلیام برنگرد.