غزل شمارهٔ ۱۶۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع عشق و مستی می‌پردازد. او از ساقی درخواست می‌کند که شرابی بدهد تا همه را یکی کند و از هویت فردی آزاد سازد. شاعر احساس می‌کند که دلش از غم و رنج پُر است و به همین دلیل به خرابات پناه آورده است. او از باده می‌گوید که به او لذت و شادی می‌بخشد، و بر این باور است که در عین مستی و خراب بودن، در جستجوی دوست و اتحاد با دیگران است. در انتها، شاعر دعوت می‌کند که جشن و شادی برپا شود و خود را به عنوان "داماد" معرفی می‌کند، که نشان‌دهنده شادی و سرور در پی وصل و عشق است.
ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیمگوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم
هوش مصنوعی: ای ساقی، ما از اوج زندگی به زمین پایین آمدهایم و گوش خود را به نوای خوش شش ساز طرب سپردهایم.
دل رنجور به طنبور نوایی دارددل صدپاره خود را به نوایش دادیم
هوش مصنوعی: دل بیمار ما به صدای طنبور گوش میدهد و دردهایش را در این نوا فراموش می‌کند. ما هم دردهای خود را به این نوا سپردهایم.
به خرابات بدستیم از آن رو مستیمکوی دیگر نشناسیم در این کو زادیم
هوش مصنوعی: ما به خاطر اینکه در این کوچه به دنیا آمدهایم و محلههای دیگر را نمیشناسیم، در دل خرابات به سر میبریم و مست هستیم.
ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شرابهمه را جمله یکی کن که در این افرادیم
هوش مصنوعی: ای ساقی، از همه این حوادث و ماجراها عبور کن و آن جام شراب را به ما بده. همه ما را یکی کن، زیرا در زیر این ظاهر افراد، همه یک وجودیم.
همه را غرق کن و بازرهان زین اعدادمزه‌ای بخش که ما بی‌مزه اعدادیم
هوش مصنوعی: همه را در دریا غرق کن و دوباره از آن نجات بده. طعمی به زندگی ببخش که ما در دنیای بیطعم اعداد گم شدهایم.
دل ما یافت از این باده عجایب بوییلاجرم از دم این باده لطیف اورادیم
هوش مصنوعی: دل ما از این شراب، حوادث شگفتی را تجربه کرد و به همین دلیل، از نسیم این نوشیدنی دلنشین، سرمست شدهایم.
از برون خسته یاریم و درون رسته یارلاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم
هوش مصنوعی: ما از بیرون به خاطر مشکلات و ناملایمات خسته شدهایم، اما در درون به لطف وجود یارمان انرژي و شادابی پیدا کردهایم، بنابراین با قوت و شادابی در زندگی پیش میرویم.
همه مستیم و خرابیم و فنای ره دوستدر خرابات فنا عاقله ایجادیم
هوش مصنوعی: همه ما در حال سرخوشی و نابودی هستیم و در راه عشق دوست، به جایی میرسیم که عقل و خرد خود را فراموش کردهایم و در حال تجربه نابودی هستیم.
هله خاموش بیارام عروسی داریمهله گردک بنشینیم که ما دامادیم
هوش مصنوعی: بیا آرام باش، ما جشن عروسی داریم. بیایید دور هم جمع شویم، چون ما داماد هستیم.