غزل شمارهٔ ۱۷۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی معشوقه‌اش اشاره می‌کند و احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او از گریختن معشوقه‌اش و تلاش برای جلب توجه او سخن می‌گوید، و از زیبایی او به ستایش می‌پردازد. شاعر همچنین به عشق و دلداری در روابط انسانی و ضرورت ابراز محبت تأکید می‌کند. او می‌خواهد بگوید که اگرچه عشق می‌تواند دل‌ها را به درد آورد، اما در عین حال، شیرینی و شگفتی‌های آن همواره وجود دارد. در پایان، بر سر ناپختگی و عدم آگاهی انسان‌ها از واقعیات اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد تا آنها را به راه راست هدایت کند.
می گریزد از ما و ما قوامش داریمزن زنانش آریم کش کشانش آریم
هوش مصنوعی: او از ما دور میشود اما ما همچنان به او وابستهایم. ما زنان او را به زور به سمتش میبریم.
می دود آن زیبا بر گل و سوسن‌هاگو بیا ما را بین ما از آن گلزاریم
هوش مصنوعی: دختر زیبایی بر روی گلها و سوسنها میدود و می‌گوید: بیایید ما را ببینید؛ ما از دل این باغ گل و سرسبزی هستیم.
می کند دلداری وان همه طراریحق آن طره او که همه طراریم
هوش مصنوعی: او با دلجویی می‌کند و همه ما را در ناز و کرشمه خود اسیر کرده است؛ حق این مو و زیبایی اوست که ما همه در جستجوی او هستیم.
دام دل بگشاییم بوسه زو برباییمتا نپندارد که ما تهی گفتاریم
هوش مصنوعی: دل خود را باز کنیم و از آن معشوق بوسهای به دست آوریم تا او تصور نکند که ما از عشق و احساسات بیبهرهایم.
هوش ما چون اختر یار ما خورشیدیزین سبب هر صبحی کشته آن یاریم
هوش مصنوعی: ذکاوت و هوش ما مانند ستارهای در کنار یار ما همچون خورشید است، به همین دلیل هر صبح گویی که ما به خاطر این یار به کشتن میرسیم.
گر بگوید فردا از غرور و سودانقد را نگذاریم پا بر این افشاریم
هوش مصنوعی: اگر فردا دربارهی افتخار و آرزوها صحبت کند، نباید به هیچ قیمتی از این افکار دست بکشیم.
بحر او پرمرجان مشرب محتاجانتا بود در تن جان ما بر این اقراریم
هوش مصنوعی: خلیج او پر از مرجان است و نیازمندان از آن بهرهمند میشوند. تا زمانی که جان ما در این بدن است، به این موضوع اعتراف داریم.
هر چه تو فرمایی عقل و دین افزاییهین بفرما که ما بنده و اشکاریم
هوش مصنوعی: هر چه تو بگویی، ما با جان و دل پذیرای آن هستیم. بنابراین، بفرما که ما همواره در خدمت تو آمادهایم.
ای لبانت شکر گیسوانت عنبروی از آن شیرینتر که همی‌پنداریم
هوش مصنوعی: لب های تو مانند شکر و موهایت همانند عنبر است و حتی اینها شیرینتر از آن چیزی است که ما فکر میکنیم.
ساربان آهسته بهر هر دلخستهکن مدارا آخر کاندر این قطاریم
هوش مصنوعی: ای راهوار، با نرمی و مهربانی با هر کس که دلتنگ و خسته است رفتار کن، زیرا ما نیز در این سفر همگی در کنار هم هستیم.
اندر این بیشه ستان رحم کن بر مستانگر نی ما چون شیریم هم نی چون کفتاریم
هوش مصنوعی: در این جنگل، بر دیوانگان رحم کن؛ زیرا اگر ما مانند شیر قوی نیستیم، به مانند کفتار نیز ضعیف نیستیم.
هین خمش کان مه رو وان مه نازک خوسر بپوشد چون ما کاشف اسراریم
هوش مصنوعی: ای دوست، به یاد داشته باش که تو رازهای پنهان را میشناسی، بنابراین باید احتیاط کنی و حجاب خود را بپوشانی. زیبایی و ظرافت جزئیاتی است که نمیتوان آن را به سادگی نشان داد.
با همو گوید سر خالق هر مخبرما هنوز از خامی سخت ناهمواریم
هوش مصنوعی: ما هنوز در درک و فهم خود از خالق و آفریدگار، دچار ناپختگی و دشواری هستیم.