غزل شمارهٔ ۱۷۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر دعوت می‌کند که از مشکلات و فتنه‌های زمانه فاصله بگیریم و به جای غم و اندوه، بر نشاط و شادی تمرکز کنیم. او تاکید می‌کند که باید با دوستان خوب و ظریف باشید و از درگیر شدن با انسان‌های ناتوان پرهیز کنیم. شاعر بر این باور است که نباید نگران مشکلات دنیا باشیم و به جای آن باید از زندگی لذت ببریم. او می‌گوید که ما به شادی و طرب گرفتاریم و نه به زهد و پرهیز. بنابراین، بهتر است که از هر درگیری و ستیزی پرهیز کنیم و به شادی ادامه دهیم. عیش و زندگی خوب باید در اولویت ما باشد.
خیز تا فتنه‌ای برانگیزیمیک زمان از زمانه بگریزیم
هوش مصنوعی: برخیز تا آنچنان شوری ایجاد کنیم که مدتی از همه چیز فاصله بگیریم.
بر بساط نشاط بنشینیمهمه از پیش خویش برخیزیم
هوش مصنوعی: بیایید با شادی و سرور دور هم جمع شویم و از مشکلات و نگرانیهای خود فاصله بگیریم.
جز حریف ظریف نگزینیمبا کسان خسان نیامیزیم
هوش مصنوعی: ما با افراد با ذوق و با هنر هم نشین میشویم و با انسان‌های نادان و بیفرهنگ اختلاط نمیکنیم.
غم بیهوده در جهان نخوریممی آسوده در قدح ریزیم
هوش مصنوعی: در این دنیا بیجهت غم نخوریم و به جایش با آرامش و خوشی لحظات را سپری کنیم.
ما گرفتار شادی و طربیمنه گرفتار زهد و پرهیزیم
هوش مصنوعی: ما در حال تجربه شادی و خوشی هستیم و از دوری از لذتها و پرهیزگاری بیخبر هستیم.
گر ستیزه کند فلک با مابر مرادش رویم و نستیزیم
هوش مصنوعی: اگر آسمان با ما دشمنی کند، ما به خواستهاش نمیرسیم و با او مقابله نمیکنیم.
چون نداریم هیچ دست آویزچند با هر کسی درآویزیم
هوش مصنوعی: از آنجا که هیچ حمایتی نداریم، با هر کس که میتوانیم، ارتباط برقرار میکنیم.
عیش باقی است شمس تبریزیمست جاوید شاه تبریزیم
هوش مصنوعی: زندگی خوش و پایدار است، ما شمس تبریزی هستیم که در شادمانی جاویدان تبریز به سر میبریم.