غزل شمارهٔ ۲۰۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به جستجوی معشوقی زیبا و دلربا اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که نباید به سخنان کسانی که او را فتنه‌انگیز می‌دانند گوش داد. همچنین به تأثیر خوشحالی و شوق در دل‌ها اشاره می‌کند که می‌تواند از تلخی‌ها و مشکلات زندگی شیرینی به وجود آورد. در پایان، با توصیف نور و زیبایی معشوق، به روشن‌کردن دل افراد نادیده و کم‌بینایی اشاره می‌کند که نمی‌توانند زیبایی را ببینند.
آن خوب را طلب کن اندر میان حورانمشنو کسی که گوید آن فتنه را مشوران
هوش مصنوعی: آن معشوق زیبا را در میان پریها جستجو کن و به سخن کسی که میگوید این آشفتگی را نپذیر.
در دل چو نقش بندد جان از طرب بخنددصد گون شکر بجوشد از تلخی صبوران
هوش مصنوعی: وقتی دل شاداب باشد و جان از خوشی پر شود، شادی و شیرینی در زندگی به گونههای مختلف نمایان میشود، حتی در میان کسانی که صبور و دلسخت هستند.
از پرتوی که افتد در چشم‌ها ز رویشخارش چه افتد از وی در چشم‌های کوران
هوش مصنوعی: اگر نوری از چهرهاش به چشم‌ها بیفتد، چه تأثیری می‌تواند بر چشم‌های نابینا داشته باشد؟