غزل شمارهٔ ۲۰۷۹
هوش مصنوعی: این اشعار به نکات اخلاقی و روحانی اشاره دارد. شاعر به فرد می‌گوید که اگر ارزش و مقام والایی نداری، متکبر نباش و تواضع کن. او توصیه می‌کند که در برابر خداوند همچو بت نشسته نباشیم و نماز خود را از خود خالی نکنیم. وقتی که به بلوغ و کمال رسیدی، از مسائل دنیوی و مشکلات دوری کن و نگران نباش. اگر دشمنی وجود ندارد، به جشن و شادی بپرداز و از جنگ و ستیز دوری کن. همچنین، وقتی به کمال رسیدی، نباید اجازه دهی که دل‌های نادان تو را تحت تأثیر قرار دهند. در نهایت، جمال و زیبایی خود را از دیگران پنهان نکن و از فضل و محبت خداوند بهره‌مند شو.
مقام ناز نداری برو تو ناز مکنچو میوه پخته نگشت از درخت بازمکن
هوش مصنوعی: اگر مقام و جایگاه خاصی نداری، بهتر است که ناز و ادعا نکن. مثل میوهای که هنوز نرسیده و آماده برداشت نیست، نباید خودت را در آن حالت نشان دهی.
به پیش قبله حق همچو بت میا منشیننماز خود را از خویش بی‌نماز مکن
هوش مصنوعی: در برابر قبله الهی همچون بت ننشین و نماز خود را از خود خالی مکن.
گهی که پخته شدی از درخت فارغ باشز گرم و سرد میندیش و احتراز مکن
هوش مصنوعی: وقتی به بلوغ و کمال رسیدی، از چالشها و سختیهای زندگی نترس و از آنها نگذری.
چو هیچ خصم نماند برو به بزم نشینسلاح رزم بینداز و ترک تاز مکن
هوش مصنوعی: وقتی که هیچ دشمنی باقی نمانده است، به جشن و شادی برو و سلاح جنگیات را کنار بگذار و از درگیری بپرهیز.
چو صاف صاف برآمد ز کوره نقده تومده به کوره هر کوردل گداز مکن
هوش مصنوعی: وقتی که چیزی به روشنی و درست از دل مشکلات و آزمایشها بیرون میآید، آن را به آسانی در اختیار هر کسی که دلسرد و ناامید است قرار نده.
جمال خود ز اسیران عشق هیچ مپوشچو باغ لطف خدایی تو در فراز مکن
هوش مصنوعی: زیبایی خود را از عاشقان پنهان نکن، چون باغی که لطف خدا در آن جاری است، در اوج خود باش.