غزل شمارهٔ ۲۲۶۳
هوش مصنوعی: این متن شعری با مضامین عاشقانه و عرفانی است. شاعر در آن به زیبایی‌های نزدیکی و وصال معشوق اشاره می‌کند و با استفاده از تصاویری از طبیعت، احساسات و حالات روحی خود را بیان می‌کند. او از زیبایی‌های ماه و درختان و باغات صحبت می‌کند و همچنین بر اهمیت وفا و محبت تاکید می‌کند. در این شعر فراخوانی به همتایی و اتحاد در عشق وجود دارد و شاعر به زیبایی از دل‌تنگی و شوق خود می‌گوید. همچنین به اهمیت لحظه‌های وصال و عشق واقعی اشاره شده است. در نهایت، شاعر خود را تسلیم عشق می‌کند و در جستجوی محبوب واقعی می‌باشد.
یا قمرا لوعه للقمرین سکنحلت علی حریمهم فی خطر لیمنوا
هوش مصنوعی: ای قمر، چقدر زیباست که دو قمر در کنار هم قرار دارند و نورشان بر حریم عشق تابیده است، تا دلها آرامش یابند و از فتنهها در امان بمانند.
یا شجرا غصونه فوق سماء وهمناهز هز فی قلوبنا مرحمه لنجتنوا
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی نشان میدهد که درختان با شاخ و برگهای خود، در آسمان سر به فلک کشیدهاند و به قلبهای ما رحمت میبارند تا از مشکلات و سختیها دوری کنیم. احساس آرامش و امید را به تصویر میکشد که در دل طبیعت نهفته است.
هر کی تو گردنش زدی گشت درازگردن اوخرمن هر کی سوختی گشت بزرگ خرمن او
هوش مصنوعی: هر کسی که تو به او ضربه زدی، گردنش بلندتر شد. و هر کسی که به او آسیب زدی، به قدری بزرگ و گسترده شد که مانند خرمن (دانههای انبار شده) به نظر میرسد.
هر کی سرش شکافتی سر بفراخت بر فلکهر کی تو در چهش کنی یافت جهان روشن او
هوش مصنوعی: هر کسی که به سرش آسیب میزند، همواره به آسمان تکیه می‌کند و هر کسی که در تلاش و کوشش باشد، جهان برایش روشن و واضح میشود.
یا بلدا مخلدا افلح من ثوی بهللبرکات مطلع للثمرات معدن
هوش مصنوعی: ای سرزمین جاودانه، خوشا به حال کسی که در تو سکونت گزیند؛ چراکه تو منبع برکات و جایگاه ثمرات هستی.
یا سحرا منورا لیس عقیبه دجیافلح کل منظر ذاک به مزین
هوش مصنوعی: آیا شبهای تاریک به نور سحر نمیرسند؟ در هر نگاهی، زیبایی و روشنایی وجود دارد که از آن بهرهمند میشویم.
هر کی طرب رها کند پشت سوی وفا کندبازکشاندش به خود با کرم مفتن او
هوش مصنوعی: هر کسی که لذت و خوشی را رها کند و به سمت وفاداری برگردد، خداوند با لطف و کرمش او را دوباره به خود جذب خواهد کرد.
می‌کشدش که ای رهی از کف من کجا رهیرو به من آورید هین ها الذین آمنوا
هوش مصنوعی: او می‌گوید که مرا میکشد زیرا تو که از دست من رها شدهای، کجا میروی؟ به من برگردید! ای کسانی که ایمان آوردهاید، توجه کنید.
جاء اوان وصلنا یلحقنا باصلناشممنا عبیره فانتهضوا لتیقنوا
هوش مصنوعی: زمان وصل ما فرا رسیده است. بوی او را استشمام کردیم، پس برخیزید تا یقین پیدا کنید.
ما بقی انسلاخنا ان هنا مناخنافی عرفات معشر ابتکروا و احسنوا
هوش مصنوعی: بقیه ما از اینجا به بعد، در عرفات جا گرفتهایم، گروهی که خوبیها را آغاز کرده و به آن زیبایی بخشیدند.
پند نگار خود شنو از بر او برون مروای دل و دیده دیده‌ای ای دل و دیده من او
هوش مصنوعی: ای دل و دیده، به حرفهای معشوق خود توجه کن و از کنار او دور نشو. تو و من نمیتوانیم او را از یاد ببریم.
پیش خودم همی‌نشان بر سر من همی‌فشانتا ز تو لاف می‌زنم کم بگرفت دامن او
هوش مصنوعی: در حضور خودم به یاد تو، مقام و شان تو را میستایم و اینچنین به خود میبالم که از تو سخن میگویم و به خود مینازم.
قد نطق الهوی اسکتوا استمعوا و انصتواان لسان نطقنا عند لقاه الکن
هوش مصنوعی: عشق به ما صحبت می‌کند، سکوت کنید و به دقت گوش دهید؛ زیرا زبان ما در هنگام دیدار، حرفهایی برای گفتن دارد.
بستم من دهان خود دل بگشاد صد دهانبهر دل تو تن زدم بس بودم نوازن او
هوش مصنوعی: من زبان خود را بستم و دل تو به حرف آمد، به خاطر تو تلاش زیادی کردم و برای تو زحمت کشیدم.
در گل و در شکر نشین بهر خدای لطف بینسیب و انار تازه چین کمد در فشاندن او
هوش مصنوعی: با دلگشایی و زیبایی در گلها و شیرینیها شاد باشید و زیباییها را به خاطر لطف خداوند ببینید؛ همچون تازهای که میان سیب و انار چیده میشود و در دل میفشارد.