غزل شمارهٔ ۲۲۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر دعوت به نشاط و شادابی شده و احساس عشق و زیبایی به تصویر کشیده می‌شود. نویسنده به دوستان و همراهان خود می‌گوید که نگران نباشند و عشق در دل‌هاشان فریاد می‌زند. همچنین اشاره می‌شود که امروز زمان تغییر و بیداری است و پس از دوره‌ی ناامیدی، زمان شادی و خنده فرامی‌رسد. در نهایت، به زیبایی و جذابیت اشاره شده که خود را در میان این حس و حال نشان می‌دهد.
ابناء ربیعنا تعالوافالورد یقول لا تبالوا
هوش مصنوعی: فرزندان بهار، بیایید! گلها میگویند نگران نباشید.
و العشق یصیحکم جهاراالخلد لکم فلا تزالوا
هوش مصنوعی: عشق به شما با صدای بلند می‌گوید که جاودانگی از آن شماست، پس همواره در این مسیر ادامه دهید.
و الحسن علی البها تجلیو السکر حواه و الکمال
هوش مصنوعی: زیبایی در کمال خود نمایان می‌شود و مستی آن را فرا میگیرد.
من کان مخرسا جماداالیوم تکلموا و قالوا
هوش مصنوعی: کسانی که تا امروز خاموش بودند، امروز به سخن درآمدند و حرفهایی را بیان کردند.
من کان مبلسا قنوطاذابوا و تضاحکوا و نالوا
هوش مصنوعی: هر کس که دلسرد و ناامید باشد، رو به زوال میرود و نمیتواند از زندگی لذت ببرد. در مقابل، کسانی که امیدوارند، شادمانه زندگی میکنند و به موفقیتهای بیشتری میرسند.
من بعد فان تروا غضوباماذا غضب فذا دلال
هوش مصنوعی: اگر بعد از این، غمگین و عصبانی مرا دیدید، بدانید که این ناراحتی به خاطر یک مشکل خاص است.