غزل شمارهٔ ۲۲۹۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالتی درونی و عاطفی می‌پردازد. شاعر از زیبایی و لطافت معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که این زیبایی فراتر از حد و اندازه است. او به جستجوی شیرینی و لذت می‌پردازد و در عین حال در تلاش است که از احساسات عمیق خود بکاهد. شاعر به میخواران و غم‌خواران اشاره دارد و می‌گوید که زندگی پر از نقش و آواز است. در نهایت، به نور و حقیقت خداوند اشاره کرده و می‌گوید که جسم و حس، ناتوان از درک حقیقت هستند و به نور الهی نیاز دارند.
مرا گویی که چونی تو لطیف و لمتر و تازهمثال حسن و احسانت برون از حد و اندازه
هوش مصنوعی: تو از من میپرسی که حال من چگونه است، در حالی که تو خود با لطافت و زیباییات فراتر از حد و اندازهای. حسن و نیکیهای تو به قدری زیاد است که نمیشود آنها را اندازهگیری کرد.
خوش آن باشد که می‌راند به سوی اصل شیرینیدر آن سیران سقط کرده هزاران اسب و جمازه
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در مسیری روانه میشود که به منبع شیرینی و لذت میرسد، حتی اگر در این راه هزاران اسب و موارد بیاهمیت را از دست بدهد.
همی‌کوشم به خاموشی ولیکن از شکرنوشیشدم همخوی آن غمزه که آن غمزه‌ست غمازه
هوش مصنوعی: من سعی میکنم خاموش بمانم، اما در پی نوشیدن شیرین شکر، به نوعی به آن نگاه جذاب و دلربا خوی گرفتهام که خود، سرشار از غم و اندوه است.
دلا سرسخت و پاسستی چنین باشند در مستیولی بشتاب لنگانه که می‌بندند دروازه
هوش مصنوعی: ای دل، تو که سختکوش و پایداری، بگذار که در مستی باشی، اما فراموش نکن زودتر حرکت کن، چون درِ ورود به شادیها بسته میشود.
بدان صبح نجاتی رو بدان بحر حیاتی روبزن سنگی بر این کوزه بزن نفطی در آن کازه
هوش مصنوعی: بدان که در صبح نجات و رهایی، یک دریا از زندگی وجود دارد. بر این کوزه یک سنگ بزن و بگذار تا عطر و خود را در آن بریزد.
بهل می را به میخواران بهل تب را به غمخوارانکه این را جملگی نقش است و آن را جمله آوازه
هوش مصنوعی: مشکلی نیست که به مینوشان بدهی تا تسکین یابند و حال خود را بهتر کنند، یا به دلسوزانی که غمگین هستند. زیرا همه اینها نتیجهی بیفایده است و در نهایت تنها صدا و نمادهایی هستند که چیز واقعی را بیان نمیکنند.
که کنزا کنت مخفیا فاحببت بان اعرفبرای جان مشتاقان به رغم نفس طنازه
هوش مصنوعی: من رازهایی داشتم که پنهان بودند، و به همین خاطر دوست داشتم که شناخته شوند تا جانهای مشتاق با وجود جذابیتهای دنیوی به آنها دست یابند.
تعالوا یا موالینا الی اعلی معالینافان الجسم کالاعمی و ان الحس عکازه
هوش مصنوعی: بیایید ای دوستان به سوی مرتبههای بلند ما، زیرا بدن مانند تاری در حال گذران است و حس، مانند مشکلی درک محدود دارد.
الی نور هو الله تری فی ضؤ لقیاهکمال البدر نقصانا و عین الشمس خبازه
هوش مصنوعی: ای نور، تو خدا هستی. در پرتو حضور تو، کمال و زیبایی چون ماه کامل را میبینم، هر چند که در وجود تو نقصی نیز وجود دارد، و چشمانم زیبایی تو را مانند گلابی طلایی مینگرند.