غزل شمارهٔ ۲۳۷۶
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی درخواست از محبوب یا خداوند است که با بخشیدن شادی و آرامش، غم و اندوه را از دل شاعر دور کند. شاعر از محبوب می‌خواهد که با نوشاندن شراب خوشی، به او و دیگران آرامش و سروری عطا کند و خزان و برهنگی را در زندگی کنار بگذارد. او به زیبایی‌های جوانی و خوشی‌ها اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که باید به جای اندوه، به شادی و عشق پرداخت. در نهایت، شاعر آرزو دارد که با اصلاح امور و بخشیدن خوشی، زندگی بهتری برای خود و دیگران رقم بزند.
صنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما دهغم تو به توی ما را تو به جرعه‌ای صفا ده
هوش مصنوعی: ای محبوب، از آنچه که نوشیدی، کمی از آن را به ما هم بده. غم و اندوه تو را به ما منتقل نکن، بلکه با یک جرعه از صفایت ما را شاد کن.
که غم تو خورد ما را چه خراب کرد ما رابه شراب شادی افزا غم و غصه را سزا ده
هوش مصنوعی: غم تو ما را از پا درآورد و به شدت آسیب زد. حالا با نوشیدن شراب شادی، باید به غم و اندوه خود پایان دهیم.
ز شراب آسمانی که خدا دهد نهانیبنهان ز دست خصمان تو به دست آشنا ده
هوش مصنوعی: از شرابی که خداوند بهطور پنهانی میبخشد، آن را از دست دشمنان پنهان کن و به دوستان نزدیک بده.
بنشان تو جنگ‌ها را بنواز چنگ‌ها راز عراق و از سپاهان تو به چنگ ما نوا ده
هوش مصنوعی: بنشین و جنگ‌ها را متوقف کن، به جای آن به نواختن چنگ بپرداز. از سرزمین عراق و سپاهان، به ما آهنگ زیبایی بده.
سر خم چو برگشایی دو هزار مست تشنهقدح و کدو بیارند که مرا ده و مرا ده
هوش مصنوعی: اگر سر خود را خم کنی و برگردانی، دو هزار نفر مست و تشنه به دور تو جمع میشوند و برایم از شراب و کدو میآورند. آنها میخواهند مرا سیراب کنند و از من درخواست دارند.
صنما ببین خزان را بنگر برهنگان راز شراب همچو اطلس به برهنگان قبا ده
هوش مصنوعی: ای معشوق، به پاییز نگاه کن و بر افرادی که لباس ندارند توجه کن. به آنان که از شراب سرمست شدهاند، مانند پارچهای زیبای اطلس، قبا و پوششی بده.
به نظاره جوانان بنشسته‌اند پیرانبه می جوان تازه دو سه پیر را عصا ده
هوش مصنوعی: پیران برای تماشای جوانان نشستهاند و در حال لذت بردن از شراب جوانی هستند، برای اینکه این لحظه را بهتر تجربه کنند، به چند پیر عصا بدهید تا بتوانند راحتتر بنشینند و از شادی جوانان بهرهمند شوند.
به صلاح دین به زاری برسی که شهریاریملک و شراب داری ز شراب جان عطا ده
هوش مصنوعی: برای بهبود دین و صلاح آن، بهتر است به زاری و تضرع روی آوردی، چرا که حکمرانی و مقام و نعمتهای دنیوی مثل شراب، ارزش چندانی ندارند. از شراب معنوی، جان و روح خود را سیراب کن.