غزل شمارهٔ ۲۴۳۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و محبت است که با واژه‌هایی تصویر می‌شود. شاعر از قدرت عشق برای زنده کردن و بخشیدن زندگی به دیگران صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که چطور می‌تواند دیگران را از ناامیدی و تنگدستی نجات دهد و شادی و لطف را به زندگی آن‌ها بیاورد. شاعر در نهایت به زیبایی و عظمت عشق اشاره می‌کند و آن را منبع برکت و خوشبختی می‌داند. در اینجا عشق نه تنها میان فرد و معشوق بلکه به‌طور کلی به عنوان نیرویی نیکو و زندگی‌بخش توصیف شده است.
این عشق گردان کو به کو بر سر نهاده طبله‌ایکه هر کجا مرده بود زنده کنم بی‌حیله‌ای
هوش مصنوعی: عشقی که مانند طبل در هر کوی و برزنی به صدا درمیآید، هدفش این است که هر جا چیزی یا کسی از بین رفته است، بدون هیچ فریب و نیرنگی، آن را زنده کند.
خوان روانم از کرم زنده کنم مرده بدمکو نرگدایی تا برد از خوان لطفم زله‌ای
هوش مصنوعی: من از روی مهربانی خودم، میخواهم دیگران را زنده کنم و به آن‌ها زندگی دهم. کسی را میخواهم که مانند گل نرگس زیبا باشد و بتواند از سفرهی محبت من بهرهمند شود و خوشبختیهایی را به دست آورد.
گاهی تو را در بر کنم گاهی ز زهرت پر کنمآگاه شو آخر ز من ای در کفم چون کیله‌ای
هوش مصنوعی: گاهی تو را در آغوش میگیرم و گاهی از درد و رنج تو پر میشوم. ای کسی که در دستان من هستی، خوب متوجه باش.
گر حبه‌ای آید به من صد کان پرزرش کنمدریای شیرینش کنم هر چند باشد قله‌ای
هوش مصنوعی: اگر یک دانهای به من برسد، آن را به حدی ارزشمند میکنم که مانند دریای شیرینی شود، هر چند که ممکن است در آن دانه، کوهی از سختی وجود داشته باشد.
از تو عدم وز من کرم وز تو رضا وز من قسمصد اطلس و اکسون نهم در پیش کرم پیله‌ای
هوش مصنوعی: من از وجود تو بهرهمندم و تو از لطف و کرم من. تو رضایت میدهی و من برای تو قسم میخورم که با تمام وجودم، بهترینها را در اختیار تو قرار دهم، حتی اگر لازم باشد، خود را در پیله‌ای محصور کنم.
هر لحظهٔ نومید را خرمن دهم بی‌کشتنیهر لحظهٔ درویش را قربت دهم بی‌چله‌ای
هوش مصنوعی: هر زمان که ناامیدی به سراغم میآید، به جان میکوشم که هرچه دارم را به او بدهم، بدون اینکه زراعتی کرده باشم. همچنین، هر بار که درویشی را میبینم، احساس نزدیکی و محبت به او دارم، بدون اینکه نیاز باشد مدت زمان خاصی را با او بگذرانم.
چشمهٔ شکر جوشان کنم اندر دل تنگ نییاندیشه‌های خوش نهم اندر دماغ و کله‌ای
هوش مصنوعی: به دلم شادی و خوشی را میجوشانم و افکار خوب را در ذهن و فکر خود قرار میدهم.
می‌ران فرس در دین فقط ور اسب تو گردد سقطبر جای اسب لاغری هر سو بیابی گله‌ای
هوش مصنوعی: اگر در دین خود خوب عمل کنی و همت کنی، ممکن است که دچار مشکل شوی، ولی اگر در این مسیر سستی کنی، دیگران را در اطرافت خواهی دید که در وضعیتی نامناسب به سر میبرند.
خاموش باش و لا مگو جز آن که حق بخشد مجوجوشان ز حلوای رضا بر جمره چون پاتیله‌ای
هوش مصنوعی: سکوت کن و چیزی مگو جز اینکه خداوند را شکر کن. به مانند دیگ بزرگ که بر روی آتش میجوشد، در حلاوت رضایت الهی غوطهور شو.
تبریز شد خلد برین از عکس روی شمس دینهر نقش در وی حور عین هر جامه از وی حله‌ای
هوش مصنوعی: تبریز به بهشت تبدیل شد به خاطر جلوههای نورانی شمسالدین. هر نقش و تصویر در آن، نشان از معصومیت و زیبایی دارد و هر لباس و پوشش، نشاندهنده زینت و زیبایی است.