غزل شمارهٔ ۲۵۴۷
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر درباره‌ی عشق و حالات ناشی از آن صحبت می‌کند. شاعر از دست رفتن خود را در عشق روایت می‌کند و به مستی و حماقت‌هایی که ممکن است انجام دهد، اشاره می‌کند. او به زیبایی و غیرقابل دسترس بودن محبوبش اشاره کرده و از اضطراب و پریشانی خود در این عشق می‌گوید. همچنین او به شادی و ظرافت وجود عشق، باده و میخانه اشاره می‌کند و از زیبایی محبوبش به عنوان منبع حیات و شادابی یاد می‌کند. در نهایت، شاعر از فیض خداوند و زیبایی‌های دنیوی و معنوی سخن می‌گوید.
شدم از دست یک باره ز دست عشق تا دانیدر این مستی اگر جرمی کنم تا رو نگردانی
هوش مصنوعی: به خاطر عشق، ناگهان از خودم خارج شدم و میخواهم بدانی که در این حالتی که دارم، اگر اشتباهی مرتکب شوم، تا زمانی که تو رویم را برنگردانی.
زهی پیدای ناپیدا پناه امشب و فردازهی جانم ز تو شیدا زهی حال پریشانی
هوش مصنوعی: ای کاش تویی که پیدایی اما در عین حال ناپیدایی، پناه من در این شب و فردا باشی. ای کاش جانم به عشق تو سرشار است و ای کاش حال من در این پریشانی است.
ز زلف جعد چون سلسل بشد این حال من مشکلمیان موج خون دل مرا تا چند بنشانی
هوش مصنوعی: از زلف پیچیدهات چون زنجیری، حال دل من در میان خروشان خون و غم به کجا خواهد رسید و تا کی باید در این وضعیت بمانم؟
چو آرم پیش تو زاری بهانه نو برون آریزهی شنگی و طراری زهی شوخی و پیشانی
هوش مصنوعی: وقتی که جلو تو زاری میکنم، بهانهی تازهای به وجود میآوری. چه خوب است که تو همچنان شوخ و بازیگوش هستی، و چه زیبا که پیشانیات نماد این ویژگیهاست.
زبان داری تو چون سوسن نمایی آب را روغنچرا بیگانه ای با من چو تو از عین خویشانی
هوش مصنوعی: تو زبان داری و مانند گل سوسن زیبا هستی، چرا باید مانند روغن بیگانه باشی؟ تو از ذات خودت دور هستی.
زهی مجلس زهی ساقی زهی مستان زهی بادهزهی عشاق دل داده زهی معشوق روحانی
هوش مصنوعی: چه گفتگو و جمع شگفتانگیزی! چه نوشندگان و ساقیای! چه میخانهای پر ز شور و عشق! چه عشاقی که دل به عشق باختهاند! و چه معشوقی با روحی بلند و پاک!
شراب عشق تو آنگه جهان حسن بر جاگهجمال روی تو آنگه کند جان کسی جانی
هوش مصنوعی: عشق تو همچون شرابی است که وقتی در دل کسی بنشیند، زیبایی‌های جهان را در سایه چهره تو به تصویر میکشد و در این حال، جان او به عشق تو جان تازهای میگیرد.
بکرده روح را حق بین خداوندی شمس الدینز تبریز نکوآیین به قدرت‌های ربانی
هوش مصنوعی: روح را، که از آن بهرهای عظیم دارد، به خداوندی که شمسالدین نامیده میشود و از تبریز است، نسبت میدهند. او از ویژگیهای برجسته و توانمندیهای الهی برخوردار است.