غزل شمارهٔ ۲۷۶۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق شاعر نسبت به معشوق و نبود او اشاره دارد. شاعر می‌گوید که زندگی بدون معشوق امکان‌پذیر نیست و او در دل و جان همه هست. اگر معشوق نیمه‌شب به سراغشان بیاید، جانشان را فدای او خواهند کرد. شاعر تأکید می‌کند که او جان جان‌هاست و حتی در آسمان نیز نورش چون خورشید بی‌نظیر است. شعر ناله و دلتنگی بلبل را نیز به تصویر می‌کشد که از دوری معشوق رنج می‌برد و امیدوار است که تنها از طریق ناله‌اش حقیقت الهی نمایان شود. این اشعار بیانگر عشق، جدایی و آرزوی وصال است.
ای بی‌تو محال جان فزاییوی در دل و جان ما کجایی
هوش مصنوعی: بدون تو، زندگی امکان‌پذیر نیست و وجود تو در دل و جان ما احساس میشود، اما تو کجایی؟
گر نیم شبی زنان و گویانسرمست ز کوی ما درآیی
هوش مصنوعی: اگر شب نیمه، زنان و مردان شاد و خوشحال از سمت کوی ما وارد شوند،
جان پیش کشیم و جان چه باشدآخر نه تو جان جان مایی
هوش مصنوعی: جان خود را نیز فدای تو میکنیم، اما جان چه ارزشی دارد در حالی که تو خود جان جانها هستی.
در بام فلک درافتد آتشگر بر سر بام خود برآیی
هوش مصنوعی: اگر آتش در آسمان بر بام خانه تو بیفتد، تو هم باید به سراغ آن بیایی و آن را خاموش کنی.
با روی تو کیست قرص خورشیدتا لاف زند ز روشنایی
هوش مصنوعی: هیچکس به زیبایی تو نیست که بتواند به روشنی تو افتخار کند.
هم چشمی و هم چراغ ما راهم دفع بلا و هم بلایی
هوش مصنوعی: ناسازگاری و ناهماهنگی در زندگی ما باعث میشود که هم از خطرات محافظت شویم و هم خود را در مقابل مشکلاتی که ممکن است پیش بیاید، آماده کنیم.
در دیده ناامید هر دمای دیده دل چه می‌نمایی
هوش مصنوعی: ای چشم دل، هر لحظه در چشمان ناامید چه چیزی را نشان میدهی؟
ای بلبل مست از فغانتمی‌آید بوی آشنایی
هوش مصنوعی: ای بلبل، صدای دلانگیز تو موجب میشود بویی آشنا به مشام برسد.
می‌نال که ناله مرهم آمدبر زخم جراحت جدایی
هوش مصنوعی: او از درد جدایی مینالد و می‌گوید که این ناله، به نوعی آرامشبخش و مداوی برای زخمهای ناشی از جداییاش شده است.
تا کشف شود ز ناله توچیزی ز حقیقت خدایی
هوش مصنوعی: تا از ناله و شکایت تو، حقیقت هایی درباره خداوند آشکار شود.